Συνέντευξη με την Κυριακή Κωνσταντίνου

0
68

Η Κυριακή Κωνσταντίνου είναι μια φρέσκια και δυναμική παρουσία .Η γραφή αποτελεί για την ίδια διέξοδο και πηγή τροφοδοσίας. Σμιλεύει τις λέξεις οι οποίες με τη συμβολική τους διάσταση έρχονται να υμνήσουν τα συναισθήματα και τις αξίες των ανθρώπων καθιερώνοντας την στο χώρο της λογοτεχνίας.

Ποια εσωτερική ανάγκη σας ώθησε να εκφραστείτε μέσα από την ποίηση;

Πολλές ανάγκες με οδήγησαν στη συγγραφή, γενικότερα.

Είναι μία διέξοδος και συνάμα μία πηγή (αυτό)τροφοδοσίας για εμένα. Αν απ’όλες αυτές πρέπει να αναφέρω μία, ως την πιο σημαντική, θαρρώ πως επιλέγω αυτή της δύναμης. Να παίρνω δύναμη και να προσφέρω, κάτι πολύτιμο και ουσιώδες.

Ποια είναι η μούσα της έμπνευσης σας;

Αντλώ έμπνευση από πολλά πράγματα γύρω μου, πράγματα που άλλα θα μπορούσαν να θεωρηθούν πολύτιμα και άλλα μηδαμινά. Εστιάζω περισσότερο στα μηδαμινά, ώστε μέσω των  πλάσεών μου, να τους δώσω την άξια που θαρρώ πως έχουν.

Μου αρέσει να εστιάζω σε αντικείμενα που άλλοι δεν θα έδιναν εύκολα σημασία, λόγω της απλότητάς τους ίσως, για παράδειγμα, πρόσφατα ανέκδοτα ποιήματά μου, έχουν τους τίτλους «Το Καπέλο», «Το Πόμολο», «Το Σκέπαστρο».

Αν θα μπορούσα πάντως να αναφέρω ονομαστικά την αγαπημένη μου από της εννέα μούσες, θα επέλεγα την Ουρανία, όχι επειδή είμαι κοντά με την αστρονομία ως επιστήμη, τη νιώθω μαγική αλλά δεν την έχω ανακαλύψει, νιώθω όμως πολύ κοντά με το σύμπαν, τον ουρανό, τα αστέρια, τους γαλαξίες και το ανεξευρένητο, ως ευρύ φάσμα, δυνατοτήτων.

Τι είναι για εσάς ποίηση;

Λέξεις που χορεύουν, σμιλευμένες:

Εικόνες, Αγνότητα, Συναίσθημα, Αλήθεια, Όραμα, Ελευθερία

Ποια η νοηματική διάσταση των λέξεων μέσα στον ποιητικό λόγο;

Η νοηματική διάσταση των λέξεων που φέρουν τα δικά μου ποιήματα, ποιήματα πεζοαφηγηματικού χαρακτήρα και σκηνοθετικής διάπλασης, είναι εκείνη που έχει να κάνει με τον συμβολισμό, την μεταφορική χρήση, την ανάπλαση εικόνων και το παραμύθι με το όραμα, κάπου να συγκλίνει. Νομίζω πως αυτό που κάνω, δεν δίνει ακριβώς διάσταση σε λέξεις, όσο σε εικόνες και σε  ελεύθερη διαδρομή. Όχι να πάω κάπου τον αναγνώστη που θέλω εγώ, να του δώσω την ελεύθερη επιλογή. Εξάλλου ποιος είπε πως οι συγγραφείς ή οι Ποιητές είναι σοφοί και ξέρουν; Κι αν όντως ήταν, θα το παραδέχονταν; Κανείς σοφός δε θα φανέρωνε την σοφία του. Και ποτέ δε θα του ήταν αρκετή. Αυτά για την αποκατάσταση ορισμένων θεμάτων. Με θλίβει και με εξοργίζει να βλέπω δημιουργούς να θεωρούνται ανώτεροι άλλων, πάνω απ’ όλα να είμαστε ταπεινοί. Υπηρετούμε ένα έργο και όχι εκείνο εμάς. Αποκτούμε μια αξία και παλεύουμε καθαρά γι’ αυτή.

Θα θέλατε να τονίσετε κάποια ιδιαίτερα μηνύματα μέσα από τα έργα σας;

Υμνώ τα συναισθήματα και τις αξίες των ανθρώπων. Εστιάζω στην ζωή και στον θάνατο. Δίνω ελπίδα και παίρνω ελπίδα. Πεθαίνω και γεννιέμαι ξανά. Το μόνο μου μήνυμα είναι η αλήθεια μου. Εκείνη βρίσκει τον τρόπο και γεννάει νέα μηνύματα, τη φορά.

Είναι η ποίηση καταφύγιο του ανθρώπου;

Ορισμένων ανθρώπων, ναι. Καταφύγιο του ανθρώπου είναι η ανθρώπινη αγκαλιά. Κι επίσης, ό,τι τον ευχαριστεί και του δίνει θάρρος και ενθουσιασμό για τη ζωή.

” Στα χρόνια τα σακάτικα είθισται να δολοφονούν τους ποιητές ” Εγγονόπουλος. Ποιος δολοφονεί τους ποιητές, την ποίηση σήμερα;

Από τη στιγμή που δολοφονούνται άνθρωποι, δεν μπορώ να σταθώ σε άλλου είδους δολοφονίες. Ξέρω όμως καλά, πως οι αξίες και τα ιδεώδη των ανθρώπων δεν δολοφονούνται, μόνο αν οι ίδιοι το επιτρέψουν, καταρρίπτοντάς τα.

Ποια είναι τα μελλοντικά σας σχέδια και οι στόχοι σας;

Και μόνο διαβάζοντας αυτή την ερώτηση, ονειροπολώ. Δεν έχω σχέδια και στόχους, έχω μόνο βλέψεις και όνειρα. Θέλω να δημιουργήσω και άλλα έργα, να ασχοληθώ με περισσότερα είδη λογοτεχνίας, να διαβάσω και να εξελιχθώ. Θέλω στο μέλλον να πλάσω την δική μου ταινία μικρού μήκους, έπειτα μεγάλου μήκους, να γράψω θεατρικό έργο και στίχους τραγουδιών. Θέλω να προσφέρω και να δημιουργήσω το δικό μου μονοπάτι στον κόσμο των τεχνών χωρίς να χάσω τον εαυτό μου μέσα σε όλο αυτό.

Ευχόμαστε να είναι καλοτάξιδα τα λογοτεχνικά σας πονήματα και να γίνουν πραγματικότητα οι βλέψεις σας και τα όνειρα σας.

“Ο,τι αγαπάς δεν μπορεί παρά να γίνει το ίδιο ελπίδα.”