Η ιστορία του Διαγόρα

0
402

Λένε πως η συνέχεια/ ευτυχία του γονιού είναι τα παιδιά του. Θεωρία που τις περισσότερες φορές είναι ορθή. Τι γίνεται όμως όταν ο γονιός είναι ανίκητος και έχει την τιμή να «φεύγει» περήφανος?

Ένας τέτοιος γονιός ήταν ο Διαγόρας  ο Ρόδιος. Γεννημένος στη Ρόδο λοιπόν,  από παλιά αριστοκρατική οικογένεια, και με προγόνους που αποθεώθηκαν από τον Πίνδαρο στον Ζ’ Ολυμπιόνικο ύμνο του , που ήταν  αφιερωμένος σε εκείνον και εικάζεται ότι υπήρχε χαραγμένος με χρυσά γράμματα στο ναό της Αθηνάς στη Λίνδο. Ο Διαγόρας ήταν επίσης «περιοδονίκης», όπως συνήθιζαν να ονομάζουν οι αρχαίοι όσους αθλητές νικούσαν σε όλες τις διοργανώσεις στο άθλημά τους. Είχε νικήσει σε όλους τους μεγάλους πανελλήνιους αγώνες (μία φορά στα Ολύμπια, μία στα Πύθια, τέσσερις στα Ίσθμια και δύο στα Νέμεα) και σε πολλούς τοπικούς αγώνες, όπως στη Ρόδο, την Αθήνα, τη Θήβα, το Άργος, τα Μέγαρα και την Αίγινα.

Η ζωή του Διαγόρα ήταν γεμάτη από περιπέτειες , μεγάλες συγκινήσεις και η αναγνώριση από τους συνανθρώπους του ήταν αδιαμφισβήτητη. Γνωστός ως ο ανίκητος πυγμάχος όλου του Κόσμου, καταγόταν από οικογένεια αθλητών, την οικογένεια των Διαγοριδών. Ο Διαγόρας αγωνιζόταν πάντα στο όνομα των Θεών και δεν ηττήθηκε ποτέ και σε κανέναν αγώνα. Υπήρχε δε ο μύθος ότι ήταν γόνος του θεού Ερμή. Τον αποκαλούσαν «ευθύμαχα» γιατί πάλευε δίχως να αποφεύγει τον αντίπαλό του και τα χτυπήματα του.

Είχε μορφή γίγαντα, ημίθεου ανθρώπου. Ο γιγαντόσωμος αθλητής, είχε ύψος πάνω από 2,20μ. “Ότι τεσσάρων πήχεων και πέντε δακτύλων, ύψους ο Διαγόρας ο Ρόδιος”, σύμφωνα με τις αναφορές του Πινδάρου. Έγινε ξακουστός από τη νίκη του στους πανελλήνιους αγώνες. Έχει αμέτρητες νίκες στην Αθήνα, στο Άργος, στα Μέγαρα, στην Αίγινα, στα Ίσθμια, σε διάφορες πόλεις και η φήμη του τον συνοδεύει σε όλη την Ελλάδα. Τη δόξα και την τιμή του περιοδονίκη Διαγόρα, συνέχισαν επάξια και οι γιοί του Δαμάγητος,  Ακουσίλαος, Δωριεύς αλλά και οι γιοι των θυγατέρων του Καλλιπάτειρας και Φερενίκης, Ευκλής και Πεισίροδος αντίστοιχα. .Έτσι η οικογένειά του, οι Διαγόριδες, έμειναν στη μνήμη των ανθρώπων ως οικογένεια ολυμπιονικών.

Η πορεία του όλη σημαδεύτηκε από τον αγωνιστικό χώρο, εκεί έζησε τις μεγαλύτερες στιγμές του και εκεί άφησε την τελευταία του πνοή. Στην 83η Ολυμπία το 448 π.Χ, οι γιοι του Δαμάγητος και Ακουσίλαος νίκησαν στα αγωνίσματα τους και στέφθηκαν την ίδια μέρα Ολυμπιονίκες. Ο Διαγόρας παρακολουθούσε τους αγώνες από τις κερκίδες. Όταν ο πρώτος του γιος ανακηρύχτηκε ολυμπιονίκης  πήγε στο πλήθος όπου καθόταν ο πατέρας του. Τον αγκάλιασε και του έβαλε στο κεφάλι το στεφάνι του ολυμπιονίκη. Το ίδιο έκανε και ο δεύτερος γιος. Όταν το συγκινημένο πλήθος τους κάλεσε να κάνουν τον γύρο του θριάμβου, οι γιοι του τον πήραν στους ώμους τους και τον περιέφεραν στο στάδιο της Ολυμπίας. Ο κόσμος αποθέωσε την οικογένεια του Διαγόρα που έζησε μια πρωτόγνωρη αναγνώριση. Η χαρά και η περηφάνια του πατέρα ήταν τεράστια. Τότε, ένας Λακεδαιμόνιος φώναξε μέσα στο πλήθος: «Κάτθανε Διαγόρα, ουκ εις Όλυμπον αναβήση» που σημαίνει: «Πέθανε Διαγόρα, μην περιμένεις να ανέβεις και στον Όλυμπο». Πράγματι, ο Διαγόρας άφησε την τελευταία του πνοή ευτυχισμένος στα χέρια των γιων του….

 

ΠΙΝΔΑΡΟΣ – Ὀλυμπιονίκαις (7.1-7.19)’

Φιάλαν ὡς εἴ τις ἀφνειᾶς ἀπὸ χειρὸς ἑλών [στρ. α]
ἔνδον ἀμπέλου καχλάζοισαν δρόσῳ
δωρήσεται
νεανίᾳ γαμβρῷ προπίνων
οἴκοθεν οἴκαδε, πάγχρυσον, κορυφὰν κτεάνων,
5συμποσίου τε χάριν κᾶ-
δός τε τιμάσαις ‹ν›έον, ἐν δὲ φίλων
παρεόντων θῆκέ νιν ζαλωτὸν ὁμόφρονος εὐνᾶς·
καὶ ἐγὼ νέκταρ χυτόν, Μοισᾶν δόσιν, ἀεθλοφόροις [ἀντ. α]
ἀνδράσιν πέμπων, γλυκὺν καρπὸν φρενός,
ἱλάσκομαι,
10Ὀλυμπίᾳ Πυθοῖ τε νικών-
τεσσιν· ὁ δ᾽ ὄλβιος, ὃν φᾶμαι κατέχωντ᾽ ἀγαθαί·
ἄλλοτε δ᾽ ἄλλον ἐποπτεύ-
ει Χάρις ζωθάλμιος ἁδυμελεῖ
θαμὰ μὲν φόρμιγγι παμφώνοισί τ᾽ ἐν ἔντεσιν αὐλῶν. 

καί νυν ὑπ᾽ ἀμφοτέρων σὺν [ἐπῳδ. α]
Διαγόρᾳ κατέβαν, τὰν ποντίαν
ὑμνέων, παῖδ᾽ Ἀφροδίτας
Ἀελίοιό τε νύμφαν, Ῥόδον,
15εὐθυμάχαν ὄφρα πελώριον ἄνδρα παρ᾽ Ἀλ-
φειῷ στεφανωσάμενον
αἰνέσω πυγμᾶς ἄποινα
καὶ παρὰ Κασταλίᾳ, πα-
τέρα τε Δαμάγητον ἁδόντα Δίκᾳ,
Ἀσίας εὐρυχόρου τρίπολιν νᾶσον πέλας
ἐμβόλῳ ναίοντας Ἀργείᾳ σὺν αἰχμᾷ. 

Ωσάν αυτόν που κύπελλο στο πλούσιο παίρνει χέρι, [στρ. α]
όπου κοχλάζει η δρόσος της αμπέλου,
και το χαρίζει
στον νιο γαμπρό, προπίνοντας απ᾽ το δικό του σπίτι
για το καλό του νέου σπιτιού, κύπελλο ολόχρυσο,
το πιο ακριβό απ᾽ το βιος του,
5θέλοντας το συμπόσιο να λαμπρύνει
και τον γαμπρό του να τιμήσει και ζηλευτό στους φίλους
να τον κάνει, που παραστέκουνε στον ταιριαστό του γάμο·έτσι κι εγώ το νέκταρ το καθάριο, το δώρο των Μουσών, στους άνδρες [αντ. α]
τους αθλοφόρους στέλνοντάς το, του νου γλυκό καρπό,
δέομαι στους θεούς καλόγνωμοι να είναι
10στους νικητές της Ολυμπίας και της Πυθώνας·
χαρά σ᾽ αυτόν που ξακουστό έγινε τ᾽ όνομά του.
Γιατί άλλοτε σ᾽ άλλον ρίχνει τη ματιά της
η Χάρις που τη ζωή θερμαίνει,
και η γλυκόλαλη τον ψάλλει φόρμιγγα και οι πάμφωνοι ήχοι των αυλών.

Τώρα κι εγώ κατέβηκα με φόρμιγγα και αυλούς [επωδ. α]
και με τον Διαγόρα αντάμα, τη θαλασσινή
της Αφροδίτης κόρη υμνώντας,
τη Ρόδο, του Ήλιου τη νύφη,
15τον άξιο και πελώριο μαχητή που εστέφθη
κοντά στον Αλφειό
και πλάι στην Κασταλία,
τον πυγμάχο αμείβοντας, να τραγουδήσω
καθώς και τον πατέρα του Δαμάγητο, της Δίκης τον αγαπημένο,
που δίπλα στης ευρύχωρης Ασίας το ακρωτήρι την τρίπολη τη νήσο
κατοικούνε μαζί με τους Αργείους τους λογχοφόρους.

 

Χριστίνα Γαβριήλ

Υλικό/ βιβλιογραφια:

https://el.wikipedia.org/wiki/%CE%94%CE%B9%CE%B1%CE%B3%CF%8C%CF%81%CE%B1%CF%82_%CE%BF_%CE%A1%CF%8C%CE%B4%CE%B9%CE%BF%CF%82

http://www.mixanitouxronou.gr/diagoras-o-anikitos-olimpionikis-pethane-eftichismenos-stin-agkalia-ton-gion-tou-pou-ichan-stefthi-olimpionikes-ke-mazi-tou-ekanan-ton-giro-tou-thriamvou-sto-stadio-tis-olimpias/

«Dia’goras, A Dictionary of Greek and Roman biography and mythology»William Smith. perseus.tufts.edu.

http://nisos-rodos.blogspot.com/2014/09/blog-post_56.html

https://chilonas.com/2015/08/03/httpwp-mep1op6y-2nh/

 

LEAVE A REPLY

Please enter your comment!
Please enter your name here