Στο μυαλό του δασκάλου σου

0
392

Ας υποθέσουμε ότι έχουμε κοντά μας την Ελένη, αναπληρώτρια φιλόλογο ετών 30 που ακόμη γυρίζει από νησάκι σε νησάκι, συλλέγοντας μόρια και περιμένοντας το μάννα «λέγε με διορισμό» εξ ουρανού. Η Ελένη που τελείωσε τη σχολή στην ώρα της και κάνει τώρα  το μεταπτυχιακό της, που παρακολουθούσε ανελλιπώς σεμινάρια παιδαγωγικής και ψυχολογίας, που έκανε κάμποσα ιδιαίτερα μαθήματα πριν πατήσει το πόδι της στο σχολείο για να διδάξει. Και ενώ έδειχνε αποφασιστική, δυναμική και γεμάτη αυτοπεποίθηση, όταν πρωτοαντίκρισε τους πέντε μαθητές της στους Φούρνους Ικαρίας, στα άδυτα του μυαλού της οι σκέψεις στροβιλίζονταν σαν να χόρευαν νησιώτικο μπάλο. Η πρώτη της εκπαιδευτική εμπειρία…

  • Θα εμπνεύσω τους μαθητές μου, θα αποτελέσω το πρότυπό τους;

Δεν είναι μόνο η προσπάθεια να γίνεις αποδεκτός από τους μαθητές σου, να ανέχονται το μάθημά σου ως κάτι αναγκαίο. Είναι ο αγώνας που καταβάλλει ο εκπαιδευτικός να αγαπήσεις τον ίδιο και κατ’ επέκταση και το μάθημά του, ώστε να μη φαίνεται η ώρα διδασκαλίας «μαρτύριο» και οι σχέσεις μεταξύ μαθητή- δασκάλου απλώς τυπικές. Ο δάσκαλος ενσαρκώνει όχι την αυθεντία της γνώσης, αλλά ένα πρότυπο σταθερό που συνδυάζει τη γνώση, τις ηθικές αρετές και είναι προσηνής στο μαθητή του, ιδιαίτερα στις μικρές ηλικίες.

 

  • Και αν τύχει και με πιάσουν «αδιάβαστο»;

Και με το «αδιάβαστος» δεν εννοούμε φυσικά να μη γνωρίζει κάποια εξαίρεση στα πρωτόκλιτα, αλλά το σημείο που θα του τεθεί μια παιδική απορία που ενδεχομένως τον φέρει σε δύσκολη θέση. «Γιατί ο Θεούλης αφήνει τα παιδάκια ορφανά;», ρωτά με όλη την αθωότητά του ο μικρός μαθητής και άντε να απαντήσει ικανοποιητικά ο δάσκαλος σε ερωτήματα που ακόμη και με τις περγαμηνές όλου του κόσμου δεν απαντώνται.

 

  • Θα μου «κάνουν τη ζωή πατίνι» κατά την παράδοση;

Εννοείται πως η μεγαλύτερη φοβία του εκπαιδευτικού είναι ο ατίθασος μαθητής που παρακωλύει την εκπαιδευτική διαδικασία. Μη συμμόρφωση στους κανόνες της τάξης, φασαρία κατά το μάθημα, ασέβεια στο πρόσωπο του δασκάλου τα συνηθισμένα προβλήματα που κάθε ευσυνείδητος εκπαιδευτικός καλείται να αντιμετωπίσει μετά περισσής υπομονής και … επιμονής! Εφαρμόζοντας συστάσεις αρχικά και αργότερα επιβάλλοντας δραστικότερα και μη εκπαιδευτικά μέσα, όπως στερήσεις εκδρομών, αποβολές κλπ.. Ναι! Σε κανέναν εκπαιδευτικό, φίλε αναγνώστη (μαθητή- συνάδελφε- γονέα), δεν αρέσει ο ρόλος του μπαμπούλα. Βοηθήστε τον να απαλλαχθεί με τη συμπεριφορά σας εντός και εκτός της σχολικής αίθουσας.

 

  • Τους γονείς πώς να τους διαχειριστώ;

Και φτάνοντας στο κεφάλαιο αυτό που μάλλον χρίζει ειδικής αναλύσεως σε ξεχωριστό άρθρο, τώρα που το σκέφτομαι, θα ήθελα να συγχαρώ αρχικά όλους τους συναδέλφους που έχουν καταφέρει να βρουν «το μαγικό ξόρκι συνεννόησης» με τον αγανακτισμένο γονιό. Τον γονιό που αγαπά να δυσανασχετεί με τον δάσκαλο ή βρίσκεται μονίμως σε ένταση λόγω μεγάλης αγωνίας για το παιδί του.  Υπάρχει μια μεγάλη μερίδα κηδεμόνων, λοιπόν, που δυστυχώς ενδιαφέρονται περισσότερο για τους «αριθμούς» στον έλεγχο τριμήνου παρά στο να συμβάλλουν ουσιαστικά στην καλλιέργεια μιας αγαστής σχέσης εκπαιδευτικού- μαθητή και εν συνεχεία να οργανώσουν σε συνεννόηση με τον δάσκαλο ένα πρόγραμμα μάθησης και κοινωνικοποίησης που να ανταποκρίνεται στις ανάγκες του κάθε παιδιού. Επομένως, ας διευκολύνεται ο εκπαιδευτικός από τη στάση του γονέα, που με κατανόηση στο έργο του και σεβασμό θα βάλει και αυτός το λιθαράκι του στην εκπαίδευση του παιδιού.

Και αν τελικά πιστεύουμε ότι μόνο το μυαλό του μαθητή είναι ένα μεγάλο κουτί με σκέψεις και ανησυχίες ατάκτως εριμμένες μέσα του, ας οραματιστούμε την εκπαίδευση και υπό τη δική του οπτική. Ας συμβάλλουμε στην προσπάθειά να αλλάξει η εκπαίδευση, εκτιμώντας πλέον και το ρόλο του εκπαιδευτικού υποκειμένου- του δασκάλου.

Θεοδώρα Παπάζη

Previous articleΗ γλώσσα μου ροδάνι- ταχυλαλία
Next articleΝέα προγράμματα με πιστοποιημένη κατάρτιση από το Επιμελητήριο Έβρου
Θεοδώρα Παπάζη
Η Θεοδώρα (Ντόρα) Παπάζη γεννήθηκε και διαμένει στη Θεσσαλονίκη. Η μεγάλη της αγάπη για τη λογοτεχνία, το θέατρο και τη δημιουργική γραφή την ώθησε στο να επιλέξει για τις σπουδές της το Τμήμα Φιλολογίας της Φιλοσοφικής Σχολής του ΑΠΘ. Από το 2016 ασχολείται ενεργά με την αρθρογραφία σε φοιτητικά, πολιτισtικά και εκπαιδευτικά site, ενώ σήμερα ανήκει στη συντακτική ομάδα των «Πηγή Παιδείας» και kulturosupa.gr. Έχει μετάσχει σε αγώνες λόγου αποσπώντας διακρίσεις, σε MUN και μαθητικά συμπόσια και πλέον μετέχει ενεργά σε τέτοιες διοργανώσεις από την πλευρά, ωστόσο, του προπονητή και κριτή. Στα ενδιαφέροντά της συγκαταλέγονται μεταξύ άλλων ο εθελοντισμός, η ενασχόληση με τους παραδοσιακούς χορούς, τα ταξίδια, οι ξένες γλώσσες και φυσικά η προώθηση της εναλλακτικής εκπαιδευτικής διαδικασίας, για αυτό, άλλωστε, συνιστά όχι μόνο συντάκτρια του site, αλλά και ιδρυτικό μέλος του Συλλόγου του Πηγή Παιδείας. «Το μέλλον του κόσμου βρίσκεται μέσα στην τάξη μου σήμερα». Αυτό οφείλει να είναι, κατά την Ντόρα, το μότο κάθε εκπαιδευτικού που αγαπά και σέβεται την αποστολή του στην κοινωνία! Μπορείτε να επικοινωνήσετε μαζί της στο email της theodora.pap@hotmail.com και στον προσωπικό της λογαριασμό στο Facebook.

LEAVE A REPLY

Please enter your comment!
Please enter your name here