Σε σένα που άντεξες……

    0
    321

    Αυτό το άρθρο είναι αφιερωμένο σε σένα, γυναίκα.
    Σε σένα που άντεξες τον εξευτελισμό…σε σένα που άντεξες να φαίνεσαι λίγη μπροστά στα μάτια αυτου, για τον οποίο ήσουν τα πάντα, μέχρι πρότινος.
    Και άντεξες πολλά, είναι η αλήθεια. Δεν κατάλαβες πώς ξεκίνησαν όλα αυτά. Από πότε; Τι ήταν αυτό που έκανες;
    Συνήθισες να ακους πια πόσο άχρηστη, ανίκανη και ηλίθια είσαι. Πρέπει να του χρωστάς χάρη που σε “ταϊζει” και σου προσφέρει το σπίτι του γιατί αλλιώς θα ήσουν στο δρόμο ξυπόλητη.
    Πρέπει να μην μιλάς..να κάνεις την “παλαβή” για να μην τον εξάψεις και άλλο.
    maxresdefault

    Και εσύ καταβάλεις κάθε δυνατή προσπάθεια για να μην πυροδοτήσεις καταστάσεις.
    Σκέφτεσαι τα παιδιά σου, την κοινωνία και υπομένεις. Αντέχεις…
    Και αυτός την υπομονή αυτή, την περνούσε για αδυναμία.
    Ναι στα μάτια του ήσουν το υποχείριο του..το κτήμα του.. έπρεπε να αντέχεις κάθε λεκτικό εξευτελισμό γιατί είχε δίκιο.
    Εσύ έφταιγες…εσύ έφταιγες που ήθελες αγάπη και στην έδινε με το σταγονόμετρο. Έπαιρνες μόνο κάτι ψίχουλα και έπρεπε να λες “ευχαριστώ”.
    Εσύ έφταιγες που σταδιακά εγκλωβίστηκες συναισθηματικά και κλείστηκες στον εαυτό σου προσπαθώντας να βρεις σανίδες σωτηρίας, χωρίς να φορτώσεις το πρόβλημα σε κανέναν.
    Γιατί πάνω απο όλα θέλεις να είσαι αξιοπρεπής. Να μην σε λυπάται κανείς..να κρύβεις κάτω από τον μανδύα του χαρουμενου και χαμογελαστού προσώπου, την θλίψη που σε περιβάλλει.
    Και αυτή η θλίψη έγινε κατάθλιψη και εσύ πάλι άντεξες. Πάλι σώπασες.
    Και τότε στο λεξιλόγιο του προστέθηκαν και άλλες όμορφες λέξεις “είσαι τρελή”, “θες ψυχίατρο” , “δεν είσαι καλή μάνα”..
    Όσο για ξύλο..εεε καμία σφαλιάρα έπεφτε μια φορά το χρόνο.. καμία φορά μάτωνες, άλλη φορά έβρισκες στον τοίχο και πάλι εσύ έφταιγες γιατί εσύ τον προκάλεσες.
    Και δεν υπήρχε πουθενά ούτε ένας να σε προστατέψει. Να τον βάλει στην θέση του..θυματοποίησες τον εαυτό σου για να αντέξεις.
    Δεν μίλησες…
    blogspot_aeriko_voria_scripta_manent_verba_volant_2400x1600_poihsh_women_s_day_hmera_gynaikas_rapper_tupac_on_disrespect_to_a_woman_wallpaper
    Η ζωή εκεί έξω είναι δύσκολη..ο προσωπικός αγώνας που πρέπει να δώσεις μόνος, ατελείωτος..
    Ειδικά αν είσαι και μητέρα τα πράγματα είναι ακόμα δυσκολότερα.
    Η ζωή μέσα στο σπίτι σου είναι το ίδιο αβάσταχτη.Θυμίζει ζούγκλα.. Θηρίο μέσα σε κλουβί έτοιμο να σπάσει τα δεσμά νιώθεις..
    Κάθε μονοπάτι και κάθε επιλογή έχει το τίμημα του.
    Η ψυχική μας ηρεμία και γαλήνη οφείλει να είναι η πρώτη μας προτεραιότητα.
    Κανένας δεν έχει το δικαίωμα να σε υποβαθμίζει, να σε μειώνει και να σε προσβάλει για να καλύψει τα δικά του κόμπλεξ και τις δικές του ανασφάλειες.
    Πέρα και πάνω από κάθε σωστό οικογενειακό πρότυπο υπάρχει ο σεβασμός. Ο σεβασμός της προσωπικότητας του άλλου.
    Μην μπεις στον κόπο να σκεφτείς ότι μπορεί να αλλάξει.
    Η συγγνώμη που θα σου πει θα έχει την ίδια επίδραση με το παυσίπονο. Θα απαλύνει τον πόνο αλλά δεν θα αντιμετωπίσει την αιτία της ασθένειας και εσύ δεν έχεις την πολυτέλεια να κάνεις τον ψυχολόγο του γιατί εκείνος δεν το έκανε για σένα ποτέ.
    afisa-via-kata-ton-gynaikon-Αντίγραφο-800x445

    Αυτό λοιπόν το άρθρο είναι αφιερωμένο γυναίκα σε σένα που άντεξες.
    Σε σένα που άντεξες όλα τα παραπάνω και πολλά περισσότερα.
    Σε σένα που σε κάθε λεκτική και σωματική επίθεση έσφιγγες τα δόντια και χαμογελούσες περισσότερο γιατί γνώριζες πώς όλο αυτό θα τελειώσει…. σύντομα!
    25 Νοεμβρίου Παγκόσμια Ημέρα Εξάλειψης της Βίας Κατά των Γυναικών!
    Βγες και μίλα!!!

    Ευαγγελία Τζιακα