Ανθρω-ποιά;

0
123

Πριν από λίγες μέρες, ήταν το λεγόμενο Black Friday. Όλοι, έτρεξαν να προλάβουν τις καυτές τιμές ευκαιρίας. Όλα μισή τιμή! Το όνειρο κάθε σύγχρονου πολίτη που βομβαρδίζεται από πλήθος καταναλωτικών προτύπων και πασχίζει να ανταποκριθεί σε αυτά.

Ίσως η αμάθεια ότι ο όρος, προήλθε από τις βάρβαρες σκηνές που εκτυλίσσονταν στο παρελθόν κατά την περίοδο της αποικιοκρατίας, όταν μαύροι πωλούνταν σε χαμηλότερες τιμές ως δούλοι σε λευκούς- ανώτερους ή ίσως η νοοτροπία του σύγχρονου πολίτη και η καταναλωτική μανία που τον χαρακτηρίζει, ώθησε μια λαοθάλασσα να τρέχει πανικόβλητη, αγοράζοντας άκριτα θεωρώντας πως η ευτυχία αγοράζεται.

Ξεχνά μάλλον πως μικρά παιδιά υποσιτίζονται στην Αφρική και κάθε τρία δευτερόλεπτα πεθαίνει ένα… ξεχνά πως εκατομμύρια άστεγοι δεν έχουν πρόσβαση στα απαραίτητα: τροφή, στέγη και ιατροφαρμακευτική περίθαλψη… ξεχνά ακόμα πως για να κατασκευασθούν όλα όσα τρέχει να αγοράσει χρειάστηκε μικρά χεράκια να αφήσουν την ανεμελιά τους για ένα πιάτο φαί.

Και μιας και πλησιάζουν γιορτές και δημιουργούνται αλτρουιστικά αισθήματα προς τον άπορο, τον συνάνθρωπό μας, ας αναλογιστούμε… Πότε ένα τόσο μεγάλο πλήθος ανθρώπων κινήθηκε για να υπερασπιστεί όλα τα δικαιώματα που θυσιάζονται στον βωμό του κέρδους και του αμοραλισμού; Να βοηθήσει  τους ανθρώπους που ζητούν απεγνωσμένα την βοήθεια μας για να γλιτώσουν τις ζωές τους και τις ζωές των παιδιών τους από τα δόντια του χάρου;

Σύγχρονε άνθρωπε, εσύ που ως καλός πιστός θα σπεύσεις να προσευχηθείς, τι έκανες αυτές τις μέρες αγάπης και κάθε μέρα για να βελτιώσεις αυτόν τον κόσμο; Για έναν καλύτερο κόσμο για σένα και τα παιδιά σου; Κατανάλωσες αρκετά ή θες κι άλλο για να καλύψεις την ματαιοδοξία σου;

Η ανθρωπιστική παιδεία παίζει έναν τεράστιο ρόλο στην διαμόρφωση συνειδήσεων που έχουν αναγάγει την ανθρώπινη ζωή σε υπέρτατη αξία. Στα πλαίσια του σχολείου ο μαθητής <<εξ απαλών ονύχων>>, διδάσκεται πανανθρώπινες αξίες και ιδανικά και αισθάνεται ολοκληρωμένος παρέχοντας βοήθεια σε όσους το έχουν ανάγκη. Καλλιεργώντας την κριτική σκέψη και τα δημοκρατικά φρονήματά τους, απομακρύνονται από τις ανοιχτές πληγές της εποχής.

Ας θυμηθούμε όλοι, πως αυτός ο κόσμος μπορεί να γίνει καλύτερος. Όλοι μαζί μπορούμε να φροντίσουμε ώστε να δώσουμε και πάλι πίσω τα χαμένα χαμόγελα, να σκορπίσουμε λίγη ελπίδα κι ευδαιμονία σε όλες τις ταλαιπωρημένες ψυχούλες… κι αυτό βέβαια, δεν θα γίνει ούτε καταναλώνοντας, ούτε προσευχόμενοι. Θα γίνει έμπρακτα κι αληθινά, προτού χάσουμε την ανθρωπιά μας!

Αναστασία,17 ετών

LEAVE A REPLY

Please enter your comment!
Please enter your name here