Ελληνικός Κινηματογράφος: Μεγάλες αλλαγές μέσα στις δεκαετίες των 80s – 10s

0
82
Πηγές: Newsbeat, iEfimerida, Alfavita

Με το πέρασμα των χρόνων πολλά πράγματα αλλάζουν χωρίς να το συνειδητοποιήσουμε, πράγματα που περνάνε συνεχώς μπροστά από τα μάτια μας και συνειδητοποιούμε την αλλαγή τους όταν πια φτάνουμε στο σημείο να τα αναπολούμε. Ένα από αυτά είναι κι ο ελληνικός κινηματογράφος. Πολλές αλλαγές έχουν γίνει από τη δεκαετία του 80’ μέχρι και σήμερα, οι οποίες οφείλονται κυρίως στην εξέλιξη της τεχνολογίας. 

Πηγές: Newsbeat, iEfimerida, Alfavita

Ίσως η πιο ευδιάκριτη αλλαγή έγινε στο βασικότερο εργαλείο για να δημιουργηθεί μια ταινία. Την κάμερα και ό,τι σχετίζεται με αυτήν. Έχουμε πλέον συνηθίσει να βλέπουμε τις ταινίες μας σε πολλή καλή ανάλυση και ειδικά μετά τη σταδιακή αλλαγή, από την αναλογική στην ψηφιακή εποχή. Τις τελευταίες δύο δεκαετίες, μας κάνει ακόμα και να το απαιτούμε από τις ταινίες που βλέπουμε. Κάπως έτσι έχουν μείνει παγωμένες στο χρόνο ή έχουν βελτιωθεί μετά από κάποια πρόσφατη επεξεργασία, εκείνες οι σκηνές με τις όχι και τόσο έντονες αποχρώσεις ή εκείνες γεμάτες pixels σε κάθε γρήγορη ή αργή κίνηση που γινόταν.

Πηγή: Lifo

Ουσιαστικά, αυτό που έγινε με την αλλαγή αυτή ήταν η μετατροπή της εικόνας σε ηλεκτρικό σήμα, γεγονός που βοήθησε πολύ στη γρήγορη μετάδοσή της. Μέσα από τους αισθητήρες φωτοηλεκτρικής μετατροπής που στη βάση τους είναι ψηφιακοί, δηλαδή περιέχουν ολοκληρωμένα κυκλώματα στερεάς κατάστασης, τα γνωστά «τσιπάκια», τα οποία τοποθετήθηκαν στις κάμερες, έγινε η μεγάλη αντικατάσταση του γνωστού και αγαπημένου φιλμ και ξεκίνησε η εποχή του βίντεο. Βέβαια, η κατάργηση του φιλμ δεν ήταν ολική καθώς για το γύρισμα ταινιών από μεγάλες παραγωγές αποτελεί το τέλειο εργαλείο. Με τη δυνατότητά του να αποτυπώνει κάθε μικρή λεπτομέρεια που αιχμαλωτίζει ο φακός του, δυνατότητα που κάνει πιο εύκολη την προβολή της ταινίας στη μεγάλη οθόνη του κινηματογράφου. 

Έτσι μετά τη δημιουργία της, γίνεται και η ψηφιοποίηση της για να είναι και πιο εύκολη η μεταφορά της. Ένα από τα βασικά πλεονεκτήματα της ψηφιοποίησης είναι αυτό της εύκολης μεταφοράς και αποθήκευσης μιας ταινίας. Πλέον, είναι πολύ εύκολο να μεταφέρουμε αρχεία βίντεο με ταινίες και να τα δίνουμε σε φίλους ή να τα βλέπουμε μέσω κάποια πλατφόρμας διαδικτυακής παρακολούθησης, όντας αυτά αποθηκευμένα σε έναν ψηφιακό αποθηκευτικό χώρο. Κάπως έτσι ξεχνάμε ότι πριν μερικά χρόνια θέλαμε ολόκληρα ράφια για τα DVD μας. Και για να αποθηκευτούν όλες αυτές οι ταινίες, οι παραγωγές χρειάζονταν ολόκληρα δωμάτια για να κρατάνε τα φιλμ των ταινιών. 

Πηγή: cinepivates

Αυτή η ψηφιοποίηση φυσικά δεν έμεινε μόνο στην εικόνα, αλλά την ακολούθησε και ο ήχος, ο οποίος κατάφερε αυτή του την αλλαγή με τους δικούς του μικροεπεξεργαστές που βρίσκονται πάνω στις συσκευές. Έτσι, έγινε πιο εύκολο το να γίνονται οι εξωτερικές ηχογραφήσεις και να μετατρέπονται απευθείας σε ψηφιακή μορφή, χωρίς να αλλοιώνεται σε αισθητό βαθμό η ποιότητα του ήχου, εφόσον πλέον μπορούσαν να ηχογραφήσουν κάποιον με έναν ψηφιακό εγγραφέα φωνής ή ένα μικρόφωνο, που κανείς δεν μπορεί να δει.

Βέβαια, δε θα μπορούσε να λείπει από αυτές τις μεγάλες αλλαγές στον ελληνικό κινηματογράφο κι αυτή των ειδικών εφέ. Τα ειδικά εφέ άρχισαν να προστίθενται με μεγαλύτερη επιτυχία στις ελληνικές ταινίες όσο άλλαζαν οι δεκαετίες, για να έχουμε το 1985 τον Ψιτ στο «ο Ιππότης της λακούβας». Να φτάσουμε να δούμε την λατρεμένη κόκκινη ομπρέλα της «Πολίτικης Κουζίνας» του 2003 και το 2018 το ρομπότ βοηθό Elli στην ταινία της lacta «Η Γεύση της Αγάπης». 

Πάντως, όσες αλλαγές και να γίνουν εμείς σίγουρα θα συνεχίσουμε να βλέπουμε τις ταινίες του αγαπημένου ελληνικού κινηματογράφου. 

Πηγή: Δημούλας, Χ. (2015). Τεχνολογίες πολυμέσων και υπερμέσων [Βασικοί ορισμοί, λειτουργικά χαρακτηριστικά, τεχνικές προδιαγραφές]. [5].

Previous articleΤο “ποτ πουρί”, ως διακοσμητική και αισθητική παρέμβαση στον χώρο
Next articleEκπαιδευόμαστε στο Word: Εισαγωγικά στοιχεία
Avatar
Είμαι η Ανθή Ποζατζίδου. Γεννημένη και μεγαλωμένη στη Δράμα, βρίσκομαι τώρα στο τέταρτο έτος των σπουδών της στο τμήμα Δημοσιογραφίας και Μέσων Μαζικής Επικοινωνίας του Αριστοτελείου Πανεπιστημίου Θεσσαλονίκης. Θέλοντας να δοκιμάσω στην πράξη την τέχνη της δημοσιογραφίας έχω συμμετάσχει σε διάφορες προσομοιώσεις συνεδρίων ως δημοσιογράφος, βοηθός αρχισυνταξίας και αρχισυντάκτρια, ενώ δηλώνω λάτρης των τεχνών και ιδιαίτερα του κινηματογράφου, της μουσικής και της λογοτεχνίας. Ο λόγος που γράφω στη Πηγή Παιδείας είναι γιατί θέλω να συνδυάσω τα δύο αγαπημένα μου πράγματα, την αρθρογραφία και τις τέχνες.

LEAVE A REPLY

Please enter your comment!
Please enter your name here