Σαν σήμερα γεννήθηκε ο σπουδαίος Γεώργιος Βιζυηνός

0
42

Ο πατέρας του διηγήματος, όπως αποκαλούνταν ,προσέφερε πολλά στην Νεοελληνική Λογοτεχνία.

Ο ίδιος δημιούργησε την ελληνική πεζογραφία, μαζί με το Βικέλα. Το πραγματικό του όνομα; Γέωργιος Μιχαηλίδης.

maxmag.gr

Ακόμη θυμάμαι από το σχολείο στο μάθημα της Λογοτεχνίας, την αφοσιώση, που είχε αποδώσει η καθηγήτρια μου στα έργα του. Είχε απόλυτο δίκιο. Δεν θα ξεχάσω τις φορτισμένες συναισθηματικά εικόνες του, τον ρεαλισμό στον λόγο του, καθώς τη γλώσσα, με στοιχεία θρακιώτικου ιδιώματος. Οξύμωρα σχήματα, η χρήση της καθαρεύουσας, μόλις λίγα χαρακτηριστικά στα πεζά του.

faretrainfo.gr

Η θέση του ανάμεσα στους διηγηματογράφους της γενιάς του 1880 είναι σημαντικότατη, καθώς συνδυάζει αριστοτεχνικά τον ρεαλιστικό τρόπο με την ψυχογραφία. Η τάση του να προβάλει έντονα το μοτίβο της τρέλας στα έργα του μπορεί να συνδεθεί τόσο με τις σπουδές του, όσο και με τα προσωπικά του βιώματα. Τα έργα του συνδυάζουν τα λαογραφικά και ηθογραφικά στοιχεία με μία βαθιά νατουραλιστική απεικόνιση τόπων που συνδέθηκαν με τη ζωή του. Μέσω της ανασκευής του παρελθόντος δια της μνήμης και της προβολής παιδικών τραυματικών βιωμάτων, ο συγγραφέας προσπάθησε να εξιχνιάσει της κρυφές πηγές των ψυχικών καταβολών.

Αγαπημένο μου έργο του το τελευταίο του με τίτλο “Μοσκώβ-Σελήμ”, το οποίο δημοσιεύτηκε το 1895 στην εφημερίδα “Εστία”. Σε αυτό το έργο διακρίνονται ο πόνος της ζωής και σύμφωνα με τον Βιζυηνό εκφράζεται μέσα από τον ήρωα του η τιμή για τον άνθρωπο, ανεξαρτήτως φυλής και έθνους.

Μοναδικά άλλα πεζά έργα του: “Το αμάρτημα της μητρός μου” (1883), “Μεταξύ Πειραιώς και Νεαπόλεως” (1883), “Ποίος ήτον ο φονεύς του αδελφού μου” (1883).

Αν και ο ίδιος καταξιώθηκε για το πεζογραφικό του έργο, πρέπει να αναγνωριστεί και η σπουδαιότητα της ποίησης του, μίας ποίησης πρωτότυπης που λειτούργησε προδρομικά για τη γενιά του 1880.

Ποιο ήταν το τέλος του;

Δυστυχώς, ένα αφροδίσιο νόσημα που απέκτησε κατά την διάρκεια των σπουδών του στη Γερμανία, οδήγησε αργά και σταθερά τον σπουδαίο συγγραφέα στην φρενοβλάβεια. Η ασθένεια του νου του Γεωργίου Βιζυηνού, εκδηλώθηκε αρκετά επιθετικά, με έντονες κρίσεις και φαντασιώσεις. Θλιβερή συνέπεια της αρρώστιας του υπήρξαν οι νοσηρές του αντιδράσεις, όταν ερωτεύτηκε την ανήλικη μαθήτρια του, Μπετίνα Φραβασίλη.

Οι αντιδράσεις του αυτές υπήρξαν η αιτία να μεταφερθεί στο Δρομοκαΐτειο, όπου και πέθανε τέσσερα χρόνια μετά λόγω γενικής παραλύσεως. Συγκλονιστικά και ενδιαφέροντα είναι τα δυσνόητα κείμενα που άφησε ο συγγραφέας στο Ίδρυμα και βρέθηκαν μετά τον θάνατο του. Ο ίδιος, αναφερόμενος στην τρέλα και την παράνοια ,χρησιμοποιούσε την έκφραση:

“Μετεβλήθη εντός μου
και ο ρυθμός του κόσμου”
.

Πηγή:maxmag.gr,mykosmos.gr, Κείμενα Νεοελληνικής Λογοτεχνίας Β’ Τεύχος, Β Γενικού Λυκείου

LEAVE A REPLY

Please enter your comment!
Please enter your name here