«Μην το κάνεις αυτό» «Δεν πρέπει να μιλάς έτσι» «Γιατί δεν ακούς που σου μιλάω» «Θα κάνεις ότι λέω εγώ» και διάφορες άλλες τέτοιες φράσεις βγαίνουν καθημερινά από το στόμα των «Μεγάλων» και απευθύνονται σε όλες τις ηλικίες παιδιών, από πολύ μικρά μέχρι αρκετά μεγάλα. Έως πότε όμως θα μιλάμε και θα αντιμετωπίζουμε τα παιδιά μας εμείς οι θεωρητικά πιο «Μεγάλοι» με τέτοιο τρόπο;
Παντού ακούς «Φταίει η νέα γενιά, δεν σέβονται τίποτα και μόνο απαιτούν!» Κι όμως αυτό δεν ισχύει.
Παγώστε λίγο το χρόνο και σκεφτείτε απλά. Ποιος είναι αυτός που δίνει το παράδειγμα;
Το βρήκατε;
Ναι το βρήκατε, εμείς είμαστε! Η ευθύνη βαραίνει εμάς τους ίδιους και μάλλον η πλειοψηφία εθελοτυφλεί!
Πώς περιμένουμε λοιπόν το σεβασμό, όταν εμείς οι ίδιοι φερόμαστε με ασέβεια και το μόνο που κάνουμε είναι να απαιτούμε; Πώς περιμένουμε η νέα γενιά να μην ακολουθήσει το παράδειγμά μας, όταν δεν της δίνουμε τα περιθώρια να διαφοροποιηθεί; Όταν βάζουμε ταμπέλες στα παιδιά μας και φοβόμαστε μήπως είναι διαφορετικά από αυτό που επιθυμεί ο κόσμος, κάνουμε ακριβώς το αντίθετο από αυτό που πρεσβεύουμε.
Γιατί να μην δώσεις την ευκαιρία στο διαφορετικό;
Γιατί να προσπαθήσεις να το βάλεις σε καλούπια, επειδή εσύ ο «Μεγάλος» φοβάσαι τελικά να αντικρίσεις και να αντιμετωπίσεις κατάμουτρα κάτι που είναι πρωτόγνωρο και ίσως καλύτερο από τα μέχρι τώρα δεδομένα; Ας αφήσουμε τα παιδιά ελεύθερα, ας τους δώσουμε χώρο και χρόνο να μιλήσουν, να επικοινωνήσουν. Ας μάθουμε κι εμείς κάτι από αυτά και ας μην απορρίπτουμε τις ιδέες και τα όνειρά τους.
Το πιο σημαντικό είναι η νέα γενιά να μάθει να αγαπάει, να σέβεται, να αφουγκράζεται τις ανάγκες των συνανθρώπων της και να λειτουργεί ανιδιοτελώς. Ας ξεκινήσουμε λοιπόν εμείς πρώτοι να τα κάνουμε όλα αυτά, κυρίως για τον εαυτό μας και μετά για τους υπόλοιπους. Ας ξεκινήσουμε ατομικά και κάποια στιγμή θα φτάσουμε και στο συλλογικό κομμάτι, στο κομμάτι της κοινωνίας που είναι τόσο σημαντικό για την πορεία της ζωής μας. Αυτό είναι και το μυστικό της επιτυχίας!
Ειρήνη Κεμερλή
