Υπάρχουν άνθρωποι που δεν περιορίζονται σε έναν μόνο ρόλο, αλλά επιλέγουν να εκφράζονται και να προσφέρουν μέσα από πολλαπλές διαδρομές ζωής. Η Πέλα Ατματζίδου είναι μία από αυτές τις προσωπικότητες. Μάχιμη δικηγόρος, συγγραφέας, μητέρα και ενεργό μέλος της Τοπικής Αυτοδιοίκησης ως δημοτική σύμβουλος στον Δήμο Καλαμαριάς, καταφέρνει να συνδυάζει με αξιοθαύμαστο τρόπο την επαγγελματική της πορεία, την κοινωνική προσφορά και τη δημιουργική έκφραση. Με βαθιά αγάπη για τον άνθρωπο και τις ιστορίες του, είτε μέσα από την αίθουσα του δικαστηρίου, είτε μέσα από τις σελίδες των βιβλίων της, είτε μέσα από τη συμμετοχή της στα κοινά, επιδιώκει να αφήνει το δικό της ουσιαστικό αποτύπωμα στην κοινωνία.
Σήμερα, στο Frantzeska’s Fairystories, έχω την ιδιαίτερη χαρά να φιλοξενώ την Πέλα Ατματζίδου σε μια συνέντευξη εφ’ όλης της ύλης, με στόχο να γνωρίσουμε καλύτερα τη γυναίκα πίσω από τις πολλές της ιδιότητες, τις αξίες που την καθοδηγούν και τα όνειρα που συνεχίζουν να την εμπνέουν.
Ως δικηγόρος συναντάτε καθημερινά αληθινές ανθρώπινες ιστορίες. Πόσο επηρεάζουν αυτές οι εμπειρίες τη συγγραφική σας πένα;
Αν και το αντικείμενο της επαγγελματικής μου ενασχόλησης είναι αρκετά εξειδικευμένο, καθώς ασχολούμαι κυρίως με αναγκαστικές απαλλοτριώσεις ακινήτων, δημόσια έργα κλπ, κάτι το οποίο περιορίζει λίγο τις ανθρώπινες ή τις οικογενειακές ιστορίες που συναντά κανείς στα δικαστήρια, παρόλα αυτά έμπνευση μπορεί κανείς ν’ αντλήσει από παντού! Ο καθημερινός συγχρωτισμός και η επαφή με πολλά και διαφορετικά προφίλ ανθρώπων, ακόμη και σ’ επαγγελματικό επίπεδο, προσφέρει πολλές ιστορίες για την πένα ενός συγγραφέα.
Αν η ζωή σας ήταν ένα βιβλίο, σε ποιο κεφάλαιο θεωρείτε ότι βρίσκεστε σήμερα και ποιον τίτλο θα του δίνατε;
Στη μέση του βιβλίου (μεσήλικας άλλωστε και εγώ) και θα έδινα τίτλο: «Στην πορεία προς την ωριμότητα».
Στο βιβλίο σας «Ένα γράμμα, τρεις σταθμοί», η ηρωίδα ξεκινά ένα ταξίδι αναζήτησης. Ποιος ήταν ο σημαντικότερος «σταθμός» στη δική σας προσωπική διαδρομή;
Δεν ήταν ένας, αλλά πολλοί οι σταθμοί της ζωής μου που με σημάδεψαν, ο καθένας για διαφορετικούς λόγους. Αν θα έπρεπε να διαλέξω έναν, αυτός θα ήταν σίγουρα η μητρότητα. Έμαθα πάρα πολλά για τον εαυτό μου μέσα από αυτήν και έγινα σίγουρα ένας άνθρωπος που δεν πίστευα ότι θα ήμουν, χρόνια πριν.
Είστε μητέρα, δικηγόρος και συγγραφέας. Υπάρχει κάποιος «μαγικός» τρόπος με τον οποίο ισορροπείτε ανάμεσα σε αυτούς τους τόσο απαιτητικούς ρόλους;
Η αγάπη θα μπορούσε να είναι το μαγικό! Όταν αγαπάς αυτά που κάνεις, όλα φαντάζουν πιο εύκολα. Επειδή όμως τίποτε στη ζωή δεν σου χαρίζεται με μαγικό τρόπο, η αλήθεια είναι ότι χρειάζεται μεγάλη προσπάθεια, δουλειά και αφοσίωση για να μπορείς ν’ ανταπεξέρχεσαι σε μια απαιτητική καθημερινότητα, ιδιαίτερα όταν υπηρετείς πολλούς ρόλους, όπως άλλωστε πολλές γυναίκες στις μέρες μας.
Αν μπορούσατε να στείλετε ένα γράμμα στη νεότερη εκδοχή του εαυτού σας, ποια θα ήταν η πρώτη φράση που θα γράφατε;
«Μου φάνηκε ότι πέρασαν αιώνες από τότε που τα είπαμε τελευταία φορά».
Το Frantzeska’s Fairystories αγαπά τις ιστορίες που αφήνουν ένα αποτύπωμα στην ψυχή. Ποιο μήνυμα θα θέλατε να κρατήσει ο αναγνώστης κλείνοντας το τελευταίο σας βιβλίο;
Το τελευταίο μου βιβλίο, «Η ιστορία του πατέρα μου», είναι ένα πολύ σημαντικό έργο για μένα, το οποίο έχει συγγραφεί από κοινού με τον πατέρα μου, ο οποίος δε βρίσκεται πλέον στη ζωή. Το μήνυμα που θα ήθελα να κρατήσει ο αναγνώστης είναι ότι είμαστε οι αναμνήσεις μας και ότι το χθες ενός ανθρώπου διαμορφώνει το αύριο του. Παρελθόν, παρόν και μέλλον είναι άρρηκτα συνδεδεμένα μεταξύ τους.
Πίσω από κάθε βιβλίο κρύβεται συνήθως ένα συναίσθημα. Ποιο συναίσθημα αποτέλεσε την αφετηρία για να γράψετε τα βιβλία σας;
Η θλίψη, η οποία στη συγγραφή μπορεί να λειτουργήσει ως ισχυρή κινητήρια δύναμη.
Ως δικηγόρος γνωρίζετε καθημερινά πολλές αληθινές ιστορίες ανθρώπων. Πιστεύετε ότι κάθε άνθρωπος κρύβει μέσα του ένα βιβλίο που περιμένει να γραφτεί;
Το πιστεύω ακράδαντα, ναι. Πολλοί άνθρωποι μου έχουν περιγράψει διάφορα έντονα βιώματα τους και μου έχουν ζητήσει μάλιστα να γράψω την ιστορία τους, γιατί ο ίδιοι δε μπορούν να το κάνουν. Το σκέφτηκα σοβαρά σε κάποιες περιπτώσεις να το κάνω εγώ για λογαριασμό τους.
Εκτός από τη δικηγορία και τη συγγραφή, υπηρετείτε και τον θεσμό της Τοπικής Αυτοδιοίκησης ως δημοτική σύμβουλος στον Δήμο Καλαμαριάς. Τι είναι αυτό που σας ώθησε να ασχοληθείτε ενεργά με τα κοινά και ποιο είναι το όραμά σας για την πόλη και τους ανθρώπους της;
Η αγάπη μου για προσφορά ήταν για μένα η κινητήρια δύναμη για την ενασχόληση μου με τα κοινά, γιατί για μένα τα κοινά είναι πάνω απ’ όλα προσφορά. Όποιος ασχολείται μ’ αυτά για την εξυπηρέτηση προσωπικών του στόχων και φιλοδοξιών είναι στη λάθος κατεύθυνση. Το όραμα μου για την πόλη της Καλαμαριάς είναι ν’ αποτελέσει μια σύγχρονη πόλη πρότυπο, στα πλαίσια των σύγχρονων ευρωπαϊκών πόλεων, έναν τόπο τουριστικής, οικονομικής, πολιτιστικής, και αθλητικής ανάπτυξης. Μια ασφαλή και βιώσιμη πόλη με εξωστρέφεια, αλλά και ποιότητα ζωής για τους κατοίκους της, όπου ο δημότης θα απολαμβάνει την καθημερινότητα και θα συμμετέχει ενεργά στη λήψη των αποφάσεων.
Η ενασχόλησή σας με τη συγγραφή, τη δικηγορία και την Τοπική Αυτοδιοίκηση έχει πάντα στο επίκεντρο τον άνθρωπο. Πόσο σημαντικό θεωρείτε να υπάρχει εν συναίσθηση και ουσιαστική επικοινωνία στην πολιτική ζωή σήμερα;
Η εν συναίσθηση και η επικοινωνία είναι για μένα το κλειδί για όλες ανεξαιρέτως τις ανθρώπινες σχέσεις. Όταν λοιπόν συνυπάρχουν αυτά τα δυο στοιχεία και στις σχέσεις μεταξύ των διοικούντων και των πολιτών, όταν οι αποφάσεις που λαμβάνονται εν γένει στην πολιτική ζωή έχουν στο επίκεντρο τον άνθρωπο και τις ανάγκες του και λαμβάνονται με την ενεργή συμμετοχή του, τότε σίγουρα προκύπτουν θετικά αποτελέσματα για τον τόπο και το κοινωνικό σύνολο, με άλλα λόγια παράγεται πραγματικό έργο.
«Αν η Καλαμαριά ήταν ηρωίδα σε ένα από τα βιβλία σας, πώς θα την περιγράφατε και ποια ιστορία θα θέλατε να αφηγηθείτε μέσα από εκείνη;»
Θα την περιέγραφα σαν μια περήφανη, βασανισμένη ηρωίδα και μέσα από τους τόπους της θα ήθελα ν’ αφηγηθώ σίγουρα τις ιστορίες των προσφύγων της, ως χρέος μνήμης στους προγόνους μας.
Μέσα από τη σημερινή μας συζήτηση, η Πέλα Ατματζίδου μάς ανοίγει ένα παράθυρο στον δικό της κόσμο, μιλώντας για τη συγγραφή, τη δικηγορία, την αυτοδιοίκηση, την οικογένεια και όλα όσα συνθέτουν τη δική της ξεχωριστή πορεία.
Σας ευχόμαστε ολόψυχα να συνεχίσετε να δημιουργείτε, να εμπνέετε και να χαρίζετε στους αναγνώστες σας ιστορίες που θα τους συντροφεύουν για πολύ καιρό ακόμη. Καλοτάξιδα να είναι όλα τα επόμενα συγγραφικά σας βήματα.
Με αγάπη,
Frantzeska’s Fairystories
