Υπάρχουν άνθρωποι που επιλέγουν να μετατρέπουν το όραμα σε πράξη και την προσφορά σε τρόπο ζωής. Η Στήβη Σιωζοπούλου αποτελεί μία δυναμική προσωπικότητα με έντονη κοινωνική δράση, υπηρετώντας με αφοσίωση τις αξίες του εθελοντισμού, της αλληλεγγύης και της κοινωνικής ευαισθησίας. Μέσα από τη σημαντική της παρουσία στη Λέσχη Lions Θεσσαλονίκη ΥΠΑΤΙΑ και τη δημιουργία των Βραβείων Υπατία, αναδεικνύει ανθρώπους και πρωτοβουλίες που εμπνέουν και προσφέρουν στην κοινωνία. Το Frantzeska’s Fairystories έχει τη χαρά και την τιμή να τη φιλοξενεί σήμερα, σε μια συζήτηση γεμάτη έμπνευση, αξίες και αισιοδοξία για το μέλλον.
Αν μπορούσατε να προσκαλέσετε την ίδια την Υπατία στη σύγχρονη Θεσσαλονίκη για μία μόνο ημέρα, ποιο μέρος θα της δείχνατε πρώτο και ποιο μήνυμα θα θέλατε να της μεταφέρετε;
Αν μπορούσα να προσκαλέσω την Υπατία στη σύγχρονη Θεσσαλονίκη για μια μόνο ημέρα, θα ήθελα να της δείξω πρώτα την πόλη ως ένα ζωντανό σταυροδρόμι πολιτισμών, ιδεών και ανθρώπων. Θα τη συνδέσω νοερά με την Αλεξάνδρεια , τη μεγάλη πόλη της Μεσογείου, που όπως και η Θεσσαλονίκη υπήρξε και παραμένει σημείο συνάντησης διαφορετικών πολιτισμών και γνώσης. Θα της έλεγα ότι, αιώνες μετά, οι πόλεις μας εξακολουθούν να ενώνονται μέσα από τον πολιτισμό, τη σκέψη και την προσφορά, αποδεικνύοντας ότι οι ιδέες δεν έχουν σύνορα και ότι ο διάλογος μεταξύ των ανθρώπων παραμένει ζωντανός.
Μέσα από τη δράση σας στους Lions έχετε γνωρίσει πολλούς ανθρώπους. Υπήρξε κάποια προσωπική ιστορία που άλλαξε οριστικά τον τρόπο που βλέπετε την έννοια της προσφοράς;
Κάθε ιστορία ανθρώπου είναι ξεχωριστή και έχει κάτι να σου δώσει και να σου διδάξει. Ιδιαίτερα με αγγίζουν οι άνθρωποι που, ενώ αντιμετωπίζουν δυσκολίες, δεν το βάζουν κάτω. Οι ιστορίες αυτές σε διδάσκουν ότι η δύναμη δεν βρίσκεται στην απουσία προβλημάτων, αλλά στον τρόπο που τα αντιμετωπίζεις όταν υπάρχουν.
Τα Βραβεία Υπατία αναδεικνύουν πρότυπα ζωής. Ποιο είναι το πιο σημαντικό χαρακτηριστικό που αναζητάτε σε έναν άνθρωπο πριν αποφασίσετε ότι αξίζει να αποτελέσει πρότυπο για την κοινωνία;
Τα βραβεία ΥΠΑΤΙΑ επιλέγονται από επιτροπή, με βασικό άξονα τους πυλώνες των Lions International. Εστιάζουμε σε ανθρώπους ξεχωριστούς, που αποτελούν πρότυπα στην κοινωνία και αφήνουν έντονο κοινωνικό αποτύπωμα μέσα από τη δράση, την προσφορά και το ήθος τους.
Αν έπρεπε να απονείμετε ένα «Βραβείο Υπατία» στον εαυτό σας, για ποιον λόγο θα ήταν και γιατί;
Αν έπρεπε να απονείμω ένα βραβείο ΥΠΑΤΙΑ στον εαυτό μου, θα ήταν για τη συνέπεια στην πίστη ότι η κοινωνία μπορεί να γίνει καλύτερη μέσα από τη συνεργασία, την προσφορά και τη δημιουργία ευκαιριών για τους ανθρώπους γύρω μας. Όχι για έναν συγκεκριμένο τίτλο, αλλά για τη διαρκή προσπάθεια να υπηρετώ αξίες που θεωρώ θεμέλιο μιας υγιούς κοινωνίας.
Ποια ήταν η πιο δύσκολη στιγμή κατά τη δημιουργία και καθιέρωση των Βραβείων Υπατία και τι σας έδωσε τη δύναμη να συνεχίσετε;
Η μεγαλύτερη δυσκολία δεν ήταν η διοργάνωση, αλλά η ευθύνη. Η ευθύνη να υπηρετήσεις ένα όνομα όπως της Υπατίας, που φέρει τεράστιο ιστορικό και συμβολικό βάρος. Πιστεύω βαθιά ότι η κοινωνία μας έχει ανάγκη από αξίες και πρότυπα. Αυτό επαναλαμβάνω και σε όλες μου τις δημόσιες παρεμβάσεις: ότι οι κοινωνίες προχωρούν όταν αναδεικνύουν ανθρώπους που εμπνέουν. Αυτό ήταν και η δύναμή μου: η πεποίθηση ότι τα Βραβεία ΥΠΑΤΙΑ δεν τιμούν απλώς ανθρώπους, αλλά αναδεικνύουν αξίες που πρέπει να μείνουν ζωντανές.
Εάν το Frantzeska’s Fairystories σας ζητούσε να γράψετε ένα σύγχρονο παραμύθι εμπνευσμένο από τη δράση των Lions, ποιος θα ήταν ο τίτλος του και ποιο μήνυμα θα θέλατε να αφήσει στους αναγνώστες;
Ο τίτλος θα ήταν: «Οι άνθρωποι που έχτιζαν γέφυρες». Ένα παραμύθι χωρίς υπερήρωες, αλλά με καθημερινούς ανθρώπους που με μικρές πράξεις αλλάζουν τον κόσμο γύρω τους. Το μήνυμα που θα ήθελα να αφήσει στους αναγνώστες, είναι ότι κανείς δεν είναι μικρός για να προσφέρει και κανείς δεν είναι τόσο μεγάλος που να μη χρειάζεται μια πράξη καλοσύνης. Γιατί οι πιο σημαντικές ιστορίες δεν γράφονται από έναν, αλλά από πολλούς ανθρώπους που ενώνουν τις δυνάμεις τους.
Η Υπατία αποτελεί σύμβολο γνώσης και ελεύθερης σκέψης. Ποιο στοιχείο της προσωπικότητάς της νιώθετε ότι σας εκφράζει περισσότερο;
Αυτό που με εκφράζει περισσότερο στην Υπατία δεν είναι μόνο η σπουδαία γνώση της, αλλά ο τρόπος με τον οποίο στάθηκε μέσα στον κόσμο της εποχής της: με εξωστρέφεια, θάρρος και ελεύθερη σκέψη. Πιστεύω βαθιά στην εξωστρέφεια ως στάση ζωής. Στο να συμμετέχουμε ενεργά στην κοινωνία, να διεκδικούμε, να συνδιαμορφώνουμε και να δημιουργούμε χώρο για εξέλιξη και αλλαγή. Σε αυτή τη διαδρομή, έχω επιλέξει πολλές φορές να σταθώ μπροστά και να στηρίξω τη συμμετοχή, ιδιαίτερα όταν πρόκειται για τη θέση της γυναίκας σε ρόλους ευθύνης. Πιστεύω ότι οι γυναίκες πρέπει να διεκδικούν ενεργά τη θέση τους στη λήψη αποφάσεων, γιατί έτσι η κοινωνία γίνεται πιο ισορροπημένη και πιο δίκαιη. Αυτό που με αγγίζει στην Υπατία είναι ότι ενσάρκωσε την ελεύθερη σκέψη με πράξεις. Και αυτό προσπαθώ να υπηρετώ κι εγώ: μια πορεία με εξωστρέφεια, ευθύνη και ενεργή συμμετοχή.
Ποια ανθρώπινη ιστορία μέσα από τη δράση σας στους Lions έχει χαραχτεί πιο βαθιά στην καρδιά σας;
Είναι δύσκολο να ξεχωρίσω μία συγκεκριμένη ιστορία, γιατί μέσα από τη δράση στους Lions δεν μένεις σε μία στιγμή, αλλά σε μία αλυσίδα ανθρώπινων συναντήσεων. Αυτό που μένει πιο έντονα δεν είναι η εικόνα της προσφοράς, αλλά η αθόρυβη πλευρά της. Οι στιγμές που δεν φαίνονται, δεν φωτογραφίζονται, αλλά αφήνουν βαθύ αποτύπωμα. Είναι η αξιοπρέπεια ανθρώπων που δέχονται βοήθεια χωρίς να τη διεκδικούν. Είναι η σιωπηλή δύναμη εκείνων που συνεχίζουν να στέκονται όρθιοι μέσα στις δυσκολίες. Είναι οι μικρές στιγμές ευγνωμοσύνης που δεν χρειάζονται λόγια. Η πραγματική προσφορά δεν είναι ποτέ θορυβώδης. Είναι βαθιά ανθρώπινη και αθόρυβη.
Αν μπορούσατε να απονείμετε ένα Βραβείο Υπατία σε έναν άνθρωπο της καθημερινότητας που δεν είναι γνωστός στο ευρύ κοινό, ποιος θα ήταν αυτός;
Άν έπρεπε να απονείμω ένα Βραβείο ΥΠΑΤΙΑ σε έναν άνθρωπο της καθημερινότητας, θα ήταν σε όλους εκείνους τους αφανείς ανθρώπους που προσφέρουν χωρίς να το γνωρίζει κανείς. Από μια μητέρα που παλεύει καθημερινά για την οικογένειά της, έναν εκπαιδευτικό που εμπνέει πέρα από το καθήκον του, έναν εθελοντή που προσφέρει χωρίς αντάλλαγμα, έναν επαγγελματία που στηρίζει έμπρακτα την κοινωνία, ακόμη και τον φούρναρη της γειτονιάς που προσφέρει αθόρυβα σε σχολεία και παιδιά που έχουν ανάγκη. Τα πραγματικά πρότυπα βρίσκονται στην καθημερινότητα, στις μικρές πράξεις που δεν γίνονται πάντα γνωστές, αλλά κρατούν όρθια την κοινωνία και εκφράζουν αυτή τη βαθιά φιλοσοφία της προσφοράς.
Πώς θα θέλατε να θυμούνται οι επόμενες γενιές τη Στήβη Σιωζοπούλου;
Δεν με απασχολεί να με θυμούνται για τίτλους ή θέσεις. Με απασχολεί να έχω συμβάλλει στο να γίνουν πράξη αξίες που βαθιά πιστεύω. Θα ήθελα να με θυμούνται ως έναν άνθρωπο που πίστεψε στη συνεργασία, στην προσφορά και στην εξωστρέφεια. Έναν άνθρωπο που προσπάθησε να δημιουργήσει γέφυρες ανάμεσα σε ανθρώπους και ιδέες. Ως έναν άνθρωπο που, όταν του ζητήθηκε βοήθεια, την έδωσε απλόχερα και χωρίς δεύτερη σκέψη. Τέλος θα ήθελα να θυμούνται το γεγονός ότι, μέσα από τη διαδρομή μου γνωρίστηκαν άνθρωποι μεταξύ τους, ενώθηκαν ιδέες και δημιουργήθηκαν σχέσεις και συνεργασίες που ίσως δεν θα υπήρχαν διαφορετικά. Aν κάτι θα ήθελα να μείνει, δεν είναι ένα όνομα, αλλά μια στάση ζωής: ότι ο καθένας μας μπορεί να συμβάλλει στην αλλαγή, όταν επιλέγει να μην μένει αμέτοχος. Τελικά, δεν έχει σημασία πόσοι έφυγαν από τη ζωή ή από την πορεία μας, αλλά πόσες γέφυρες καταφέραμε να χτίσουμε ανάμεσα στους ανθρώπους, όσο ήμασταν εδώ.
Η συνάντησή μας με τη Στήβη Σιωζοπούλου ανέδειξε τη δύναμη της προσφοράς, της πίστης στις ανθρώπινες αξίες και της διαρκούς προσπάθειας για έναν καλύτερο κόσμο. Την ευχαριστούμε θερμά για τον χρόνο που αφιέρωσε στο Frantzeska’s Fairystories και για τις τόσο ουσιαστικές σκέψεις που μοιράστηκε μαζί μας. Της ευχόμαστε να συνεχίσει με το ίδιο πάθος το πολύτιμο έργο της, εμπνέοντας ολοένα και περισσότερους ανθρώπους να γίνουν μέρος μιας κοινωνίας με περισσότερη αλληλεγγύη, αγάπη και προσφορά.
