Τι είναι τα superfoods; Πώς έγιναν γνωστά; Πώς βελτιώνουν την υγεία; Ενέχουν κίνδυνοι κατά την κατανάλωσή τους; Για αυτά και άλλα πολλά μας μιλά στο δεύτερο επεισόδιο της εκπομπής «Dietherapy: Συμβουλές με την Λία», η Διαιτολόγος- Διατροφολόγος Λία Καραρίζου.
Δείτε εδώ το σημερινό επεισόδιο:
Ζούμε στην 4η Βιομηχανική Επανάσταση και αυτό έχει να πει τόσα πολλά. Η εξέλιξη είναι κομμάτι της ζωές όλων μας λίγο πολύ. Οι επιστήμες συνεχώς έχουν να προσθέσουν νέα δεδομένα στο τραπέζι της πραγματικότητας. Θέλω να τονίσω ότι πολύ συχνά ακούω την φράση ότι « Το χάος του διαστήματος και όσα έχεις να ανακαλύψεις άπειρα. Είναι μαγεία η εξερεύνηση του αγνώστου» Κατά την γνώμη μου υπάρχει κάτι ακόμη πιο μαγικό, ο ωκεανός.
Έχει τόσες ομορφιές να ανακαλύψεις και μετέπειτα να μαγευτείς. Ύφαλοι, ναυάγια, διάφορα είδη ψαριών, οστράκων, ακόμη και θηλαστικών. Ένα χάος που εκπέμπει μαγεία. Η φύση μεγαλουργεί και μπροστά της μοιάζουμε σαν μικροσκοπικά μυρμήγκια.
Μέσα από πολλά μάτια ο Ζακ- Υβ Κουστώ μας έμαθε πολλά σχετικά με τα μυστικά του ωκεανού. Μιλάμε για μια απαράμιλλη προσωπικοτήτα. Ένα από τα πολλά του κατορθώματα να κατασκευάσει μόνος του το 1936 την πρώτη μάσκα καταδύσεων που υπήρξε ποτέ, εμπνευσμένος από τα περίεργα γυαλιά που φορούσαν οι αλιείς μαργαριταριών. Δεν έμεινε όμως εκεί! Έμαθε κολύμπι σε ηλικία μόλις τεσσάρων ετών, κάτι ασυνήθιστο για την εποχή.
Το 1930 σε ηλικία 20 ετών εισήχθη στη Ναυτική Ακαδημία της Βρέστης και στο πρώτο του κιόλας εκπαιδευτικό ταξίδι πήρε μαζί του κινηματογραφική μηχανή και κατέγραψε εξωτικές σκηνές, καθώς και αλιείς μαργαριταριών στη Νότια Θάλασσα. Υπηρέτησε ως πλοίαρχος στο Γαλλικό Πολεμικό Ναυτικό κατά τη διάρκεια του Β΄ Παγκοσμίου Πολέμου,όπου τιμήθηκε με διάφορα παράσημα και αποστρατεύτηκε το 1948 με το βαθμό του αρχιπλοιάρχου.
Το πάθος του για την θάλασσα και τον ωκεανό φανερό και δεν έσβηνε! Για να φανταστείτε πούλησε όλα του τα υπάρχοντα και μετέτρεψε ένα παλιό πλοίο σε σπίτι και ταυτόχρονα ωκεανογραφικό-εξερευνητικό όχημα. Ο λόγος;
Να ευαισθητοποιήσει τον κόσμο μέσω της έρευνας του, δημιουργώντας ντοκιμαντέρ. Βράχοι στάθηκαν η γυναίκα, όπως και υιός του Φρανκ. Με την «Καλυψώ» ταξίδεψε σε πολλά σημεία του πλανήτη. Ο Ζακ-Ιβ Κουστώ ήταν ο πρώτος που ήρθε πρόσωπο με πρόσωπο με καρχαρίες και φάλαινες, εξερεύνησε αμέτρητα ναυάγια, ενώ προσπάθησε να δώσει απαντήσεις σε διαφόρους θρύλους, όπως αυτόν της Ατλαντίδας. Μάλιστα, γι’ αυτό το σκοπό επισκέφθηκε αρκετές φορές τα δικά μας νερά, ερευνώντας από το 1955 ως το 1976 διάφορες περιοχές ανάμεσα στη Σαντορίνη και την Κρήτη. Τον Νοέμβριο του 1976 ο Κουστώ απέκλεισε την ύπαρξη της Ατλαντίδας στη συγκεκριμένη περιοχή, κάτι που υποστήριζαν πολλοί έως τότε.
Είχε πει: «Λάτρευα να αγγίζω το νερό. Και ως στοιχείο της φύσης και ως συναίσθημα η θάλασσα πάντα με ενθουσίαζε»
Βέβαια η επιτυχία των ντοκιμαντέρ του, τον οδήγησαν στα μονοπάτια της ιδιοτέλειας. Δημιουργούσε, λοιπόν μετέπειτα ντοκιμαντέρ για την κερδοφορία. Ο γιος του Φρανκ, για αυτόν τον λόγο, σταμάτησε να τον υποστηρίζει και αφέθηκε στον δικό του σκοπό, την διάσωση των οικοσυστημάτων και των έτερων ειδών ζώων. Ο χρόνος έτρεχε..
Και ευτυχώς, το ότι πλέον δεν υπήρχε η ίδια ανταπόκριση στο έργο του τον οδήγησε στην χρεοκοπία. Έτσι επέστρεψε στο πάθος του για τον «σιωπηλό κόσμο», τον βυθό της θάλασσας, δηλαδή, χωρίς να υπολογίζει το συμφέρον του.
Αυτό οδήγησε στο να ενωθεί ξανά με τον γιο του, με σκοπό μόνο ένα πράγμα να ακολουθήσουν τον στόχο και το όνειρο τους. Η δοκιμασία αυτή έχει να διδάξει πολλά! Πρώτον ότι χρειάζεται να αφεθούμε στα όνειρα μας,χωρίς φόβο και δισταγμό και παράλληλα να είμαστε ταπεινοί. Τέλος για εμένα η μαγεία που εκπέμπει ο βυθός της θάλασσας, δεν μπορεί να συγκριθεί με τίποτε σε αυτόν τον κόσμο, αλλά αυτό είναι υποκειμενικό για τον καθένα.
Αφιερωμένο εξαιρετικά
Πηγή:wikipedia.gr,sansimera.gr
Παιδικό βιβλίο, δυο καθημερινές λέξεις.
Ίσως κάτι απλό, άλλες φορές κάτι πιο πολύπλοκο από ότι φαίνεται. Μα πάντα κρύβει κάτι το μαγευτικό, κάτι το ταξιδιάρικο, κάτι το χρωματιστό, το πλουμιστό!
Το παιδικό βιβλίο έχει πραγματικά μαγικές ικανότητες. Βοηθάει το παιδί να νιώσει ελεύθερο, να πετάξει μακριά, να μάθει να αντιμετωπίζει τους φόβους του, να μάθει να εκφράζεται, να μάθει να σέβεται τους πάντες. Οι λέξεις δένουν με τις εικόνες και το αποτέλεσμα μπαίνει σε εκατομμύρια σπίτια ανά τον κόσμο για να δώσει ελπίδα, να εξάψει τη φαντασία, να μαλακώσει τη σκληρότητα που υπάρχει στον κόσμο, να πει κάτι που εμείς οι μεγάλοι δυσκολευόμαστε.
Δεν είναι μόνο ο συγγραφέας που δίνει τον εαυτό του. Είναι ο εικονογράφος που μέσα από τις ζωγραφιές του ζωντανεύει η ιστορία. Είναι ο σωστός εκδότης που έχει την κατάλληλη ομάδα για να στηρίξει το καλό παιδικό βιβλίο. Είναι οι μικροί αναγνώστες που θα δώσουν φτερά σε αυτή την ομάδα να προσπαθήσει κι άλλο, για να έχει ένα άρτιο αποτέλεσμα.
Πιάνεις στα χέρια σου το βιβλίο, το επεξεργάζεσαι, το μυρίζεις και νιώθεις μια αγαλλίαση και ταυτόχρονα μια προσμονή να δεις τι έχει να σου πει. Το ξεφυλλίζεις προσεκτικά, κοιτάζεις το εξώφυλλο, το οπισθόφυλλο. Κάποια βιβλία σε μαγεύουν από την πρώτη στιγμή, κάποια άλλα θέλουν λίγο παραπάνω χρόνο μαζί σου. Μα πάντα – με σπάνιες εξαιρέσεις – ένα βιβλίο έχει κάτι να σου προσφέρει, ένα μήνυμα να σου περάσει. Και όλοι εμείς οι μεγάλοι οφείλουμε να περάσουμε αυτά τα συναισθήματα που νιώθουμε για το βιβλίο στα παιδιά μας, να τους δώσουμε την ευκαιρία να γνωρίσουν κι αυτά τον νέο κόσμο που θα ξεδιπλωθεί μπροστά τους.
Το παιδικό βιβλίο δεν γιορτάζει μόνο μία μέρα. Το παιδικό βιβλίο έχει την τιμητική του κάθε ώρα της μέρας αλλά και της νύχτας. Τα παιδιά δεν έχουν ωράριο για τα βιβλία. Τα θέλουν όταν είναι χαρούμενα, όταν νιώθουν λυπημένα, όταν έχουν νευριάσει, όταν νιώθουν μοναξιά. Και δεν ισχύει μόνο για τα παιδιά αυτό. Κι εμείς οι μεγαλύτεροι νιώθουμε έτσι. Διάβασε ένα παραμύθι με τα παιδιά σου, με τα εγγόνια σου, με τους μαθητές σου, με τα ανίψια σου, με τα παιδιά των φίλων σου και αφέσου. Μην το σκεφτείς πολύ και μην το αναλύσεις. Απλά νιώσε τα λόγια να μιλούν απευθείας στην καρδιά σου!
Συγγραφείς στην ερώτηση ‘’Πόσο σημαντική είναι η συμβολή του παιδικού βιβλίου στην ανάπτυξη της προσωπικότητας ενός παιδιού;’’ απάντησαν:
‘’Ένα βιβλίο είναι ικανό να ανοίξει πολλούς και διαφορετικούς κόσμους σε ένα παιδί, βοηθώντας το παράλληλα να ανακαλύψει τον εαυτό του και να φτιάξει τον μοναδικό δικό του κόσμο μέσα στον οποίο επιθυμεί να ζήσει. Η αυτογνωσία, η ενσυναίσθηση, η κριτική σκέψη είναι μόνο λίγα από τα εφόδια που προσθέτει ένα παιδικό βιβλίο στη φαρέτρα της ανάπτυξης ενός παιδιού.’’ Λένα Πετροπούλου, νηπιαγωγός και συγγραφέας
‘’Τα παιδιά δεν τα διαβάζουν τα παραμύθια, τα ζουν! Γι’ αυτά η πραγματικότητα και το θαύμα είναι ένα και το αυτό, δεν τα ξεχωρίζουν. Μπαίνουν μέσα στο παραμύθι, γίνονται ένα με τον ήρωα, περνούν μαγικά μονοπάτια, αντιμετωπίζουν κινδύνους και στο τέλος νικούν. Έτσι διασκεδάζουν, ενεργούν νοερά, κατανοούν τη ζωή και εξελίσσουν τον εαυτό τους. Είναι μαγεία το παραμύθι και το παιδί τη ζει με όλη του την ψυχή!’’ Ευαγγελία Στρατή, Συγγραφέας – εισηγήτρια σεμιναρίων, μαθημάτων δημιουργικής γραφής
‘’Υπάρχουν τόσες πολλές μελέτες και έρευνες που αποδεικνύουν πως η ανάγνωση βιβλίων με τα παιδιά μας από όταν είναι ακόμη πολύ μικρά, η αφήγηση παραμυθιών και ιστοριών, είναι υψίστης σημασίας για την ανάπτυξή τους. Η λογοτεχνία και η μόρφωση αποτελούν άκρως απαραίτητες ανάγκες για τον άνθρωπο. Συμβάλλουν στην κατανόηση του κόσμου γύρω του και όλο αυτό ξεκινάει με την απλή διαδικασία της αφήγησης.’’ Ελισσάβετ Αρκολάκη, Συγγραφέας, Μεταφράστρια, Σύμβουλος Μάρκετινγκ
Κάποια από τα αποσπάσματα των απόψεων είναι από moschosbooks.gr
Ειρήνη Κεμερλή, μαμά και εκπαιδευτικός
Η Πηγή Παιδείας και το writers’agency Bookguru.gr γιορτάζουν την Παγκόσμια Ημέρα Παιδικού Βιβλίου στις 2/4 με ζωντανές αφηγήσεις παραμυθιών μέσα από τo επίσημα κανάλι της Bookguru στο ΥοuTube καθώς και μέσα από την επίσημη σελίδα της Bookguru στο Facebook!
Από τις 10πμ μέχρι τις 2μμ και από τις 5μμ μέχρι τις 9μμ αξιόλογοι συγγραφείς θα διαβάζουν παιδικά κλασσικά παραμύθια για να ψυχαγωγήσουν τους μικρούς μας φίλους, τιμώντας παράλληλα τους μεγάλους κλασσικούς συγγραφείς παιδικών βιβλίων!
Κάντε λοιπόν, subscribe, στο κανάλι της Bookguru στο ΥοuTube και like στην επίσημη σελίδα της προκειμένου να ταξιδέψετε γονείς αλλά και παιδιά πίσω στο χρόνο ακούγοντας ξανά τα παραμύθια μας που συντρόφευαν σε κάθε μας στιγμή!
Το πρόγραμμα των αφηγήσεων θα είναι σύντομα διαθέσιμο!
To Διεθνές Συμβούλιο Βιβλίων για την Νεότητα (IBBY), το 1966, καθιέρωσε την ημέρα των γενεθλίων του μεγάλου Δανού παραμυθά Χανς Κρίστιαν Άντερσεν ως Παγκόσμια Ημέρα Παιδικού Βιβλίου (2 Απριλίου 1805), με σκοπό να εμπνεύσει στα παιδιά την αγάπη για το διάβασμα και να προκαλέσει την προσοχή των μεγαλυτέρων στο παιδικό βιβλίο.
Πηγή: https://www.sansimera.gr/worldays/13
© SanSimera.gr
H
Η Διαιτολόγος Διατροφολόγος Λία Καραρίζου μέσα από το κανάλι της Πηγής Παιδείας στο YouTube και την εκπομπή της Dietherapy μας μιλά για τα οφέλη της Διαλειμματικής Νηστεία και της Νηστείας της Σαρακοστής.
Μείνετε συντονισμένοι στο κανάλι μας για περισσότερες εκπομπές και συμβουλές διατροφής.
Η Πηγή Παιδείας σας παρουσιάζει την νέα σειρά εκπομπών μέσω podcast «Δες το ανθρωπολογικά». Με πρωταγωνίστριες δύο φοιτήτριες του τμήματος Κοινωνικής Ανθρωπολογίας του Παν. Αιγαίου και συντάκτριες μας, την Λούντα Χατζή και την Χρύσα Βουζίκα, η εκπομπή μας ταξιδεύει σε άγνωστους πολιτισμούς, μη δυτικούς, εστιάζοντας σε συνήθειες και αντιλήψεις διαφορετικές από αυτές που ξέρουμε.
Στόχος της εκπομπής «Δες το ανθρωπολογικά» είναι να προσεγγίσουμε σύγχρονα θέματα από την πλευρά της ανθρωπολογίας και να τα παρουσιάσουμε με τον πιο κατανοητό τρόπο. Αφεθείτε στην μαγεία που προσφέρει η μελέτη εξωτικών πολιτισμών από κάθε γωνιά του πλανήτη. Μέσα από αυτό θα αποκτήσετε νέες γνώσεις, θα προβληματιστείτε, θα αναρωτηθείτε και θα αντιληφθείτε με λίγο διαφορετικό τρόπο τον κόσμο που ζούμε.
Στο πρώτο επεισόδιο θα παρουσιάσουμε την φυλή των Τεμιάρ και θα περάσουμε λίγο χρόνο μαζί τους στα τροπικά δάση της Μαλαισίας. Θα μάθουμε πώς κατανοούν τον κόσμο, την φύση και πολλά άλλα.
Ακούστε το podcast εδώ:
Τα ταξίδια μπορεί να είναι πλέον απαγορευμένο σπορ, όμως τίποτα δε μπορεί να εμποδίσει το μυαλό μας, από το να ταξιδέψει και να γνωρίσει νέα μέρη! Όσο λοιπόν ο κορονοϊός παραμένει στις ζωές μας, εμείς μπορούμε να μεταφερόμαστε νοητά σε μαγευτικές τοποθεσίες, και ποιος ξέρει, ίσως κάποτε καταφέρουμε να τις επισκεφθούμε!
Παρακάτω έχουμε συγκεντρώσει τέσσερα από τα Εθνικά Πάρκα του πλανήτη, που πραγματικά, είναι ικανά να σου κόψουν την ανάσα! Σίγουρα είναι προορισμοί, που πρέπει να βάλεις στη λίστα σου!
Εθνικό Πάρκο Γκράντ Κάνυον
Το Grand Canyon (= μεγάλο φαράγγι) βρίσκεται στην πολιτεία της Αριζόνας, στις Ηνωμένες Πολιτείες της Αμερικής, και το μεγαλύτερο μέρος του ανήκει στο ομώνυμο Εθνικό Πάρκο. Είναι ένα από τα πρώτα Εθνικά Πάρκα των Η.Π.Α και έχει ανακηρυχθεί Μνημείο Παγκόσμιας Κληρονομιάς της UNESCO.
Για τους λάτρεις την φύσης, της θέας όπου χάνεται το μάτι και η ανάσα κόβεται, είναι ένας must προορισμός! Τα πιο δημοφιλή μονοπάτια του Πάρκου είναι το Μπράιτ Έιντζελ και το Σάουθ Καϊμπάμπ, ενώ παρατηρητήρια, το Maricopa και το Powell Point.
Δραστηριότητες όπως: ράφτινκ, πεζοπορία, τρέξιμο ακόμη και περιηγήσεις με ελικόπτερο συμπληρώνουν το παζλ αυτής της μοναδικής εμπειρίας. Δίνεται ωστόσο και η δυνατότητα ενοικίασης ποδηλάτου ή αυτοκινήτου, ώστε η περιήγηση να γίνει πιο διαδραστική!
Σημείο αναφοράς του Πάρκου είναι το Grand Canyon Village, το οποίο χωρίζεται σε τρία μέρη: Το Κέντρο Επισκεπτών, όπου θα βρει και το παρατηρητήριο Mather Point, το Επιχειρηματικό Κέντρο και το Ιστορικό Χωριό.
Τέλος το Μουσείο Γεωλογίας Yavapai, στο οποίο βρίσκονται εκθέματα βράχων, περιγραφές για την περίπλοκη γεωλογία της περιοχής, αξίζει να το επισκεφθείτε, και έχει θέα στη βόρεια πλευρά του Grand Canyon.
INFO: Διαθέτει ξενοδοχεία, εστιατόρια, τράπεζα, ταχυδρομείο και λοιπά καταστήματα.
Εθνικό Πάρκο Μπάνφ
Το Banff βρίσκεται στον Καναδά και συγκεκριμένα στην Αλμπέρτα. Από πολλούς θεωρείται ο απόλυτος χειμερινός προορισμός. Ιδρύθηκε το 1885 και από το 1984 είναι Μνημείο Παγκόσμιας Κληρονομιάς της UNESCO. Έχει έκταση 6.641 τετραγωνικών χιλιομέτρων και περιλαμβάνει τους δημοφιλείς προορισμούς: Λίμνη Moraine και την Κοιλάδα με τις δέκα κορυφές. Προσφέρεται πλήρως για κανό, καγιάκ, πεζοπορίες αλλά και σκι (με 3 θέρετρα).
Το κύριο εμπορικό του κέντρο είναι στην πόλη του Banff, όπου θα βρει κανείς αρκετά καταστήματα, ξενοδοχεία, ταχυδρομείο και νοσοκομείο. Μια πόλη που έχει 8.000 κατοίκους.
INFO: Όλοι οι επισκέπτες αγοράζουν στις πύλες της εισόδου άδεια.
Εθνικό Πάρκο Yellowstone
Το Εθνικό Πάρκο Yellowstone βρίσκεται κυρίως στην πολιτεία της Ουαϊόμινγκ, αλλά επεκτείνεται και σε Μοντάνα και Αϊντάχο. Έχει έκταση περίπου 8.980 τετραγωνικά χιλιόμετρα και περιλαμβάνει λίμνες, ποτάμια, φαράγγια και οροσειρές.
Τα πιο δημοφιλή της μέρη είναι η λίμνη Yellowstone και η καλδέρα Yellowstone (σ.σ. το μεγαλύτερο υπερηφαίστειο). Προσφέρεται για τους λάτρεις της πεζοπορίας, της κατασκήνωσης και για εκείνους που προτιμούν τις βαρκάδες. Εκατοντάδες είδη πτηνών, θηλαστικών, ψαριών και ερπετών έχουν καταγραφεί στην περιοχή και μεταξύ αυτών αρκούδες Γκίζλι, λύκοι και βίσωνες.
Εθνικό Πάρκο Σερενγκέτι
Το Σερενγκέτι βρίσκεται στην Τανζανία και έχει έκταση 14.750 τετραγωνικά χιλιόμετρα. Είναι από τους πιο δημοφιλείς προορισμούς, για τους λάτρεις του σαφάρι.
Τα πιο ξακουστά σημεία της είναι η λίμνη Μανιάρα (σ.σ. στην οποία συναντώνται σπάνια είδη πουλιών) και ο κρατήρας Νγκόρο- Νγκόρο ( σ.σ. 20 χιλιόμετρα περίπου διάμετρο και βάθος 600 μέτρων) . Στην περιοχή μεταναστεύουν κάθε χρόνο πάνω από 1.000.000 Γκνού και 250.000 ζέβρες.
Ο τρόπος που ντύνονται οι άνθρωποι αποτελεί και τα στοιχεία που χαρακτηρίζουν την κουλτούρα που συναντά κανείς στην καθημερινή ζωή τους. Όλες οι εποχές έχουν το δικό τους χαρακτηριστικό άρωμα, το δικό τους ιδιαίτερο στιλ, το δικό τους μοναδικό ντύσιμο.
Γράφει ο Ηλίας Καλπάκας,
Τρεις οι δεκαετίες που θα μελετήσουμε στο πέρασμα του χρόνου. Τρεις και οι σταθμοί στην ιστορία της μόδας και του στυλ, ξεκινώντας από αυτήν του ’30 φτάνοντας μέχρι κι αυτής της δεκαετίας του ‘50. Οι πιο χαρακτηριστικές του 20 αιώνα στη διαμόρφωση της μόδας κατά τη γνώμη του γράφοντος. Για τις γυναίκες και το στυλ τους στο πέρασμα του χρόνου αυτού έχουνε γραφτεί πολλά, έτσι θα μελετήσουμε τη μόδα και το στυλ των ανδρών στις προαναφερόμενες δεκαετίες.
Ξεκινώντας λοιπόν την πρώτη θεματικής μας ενότητα, πως ήταν το αντρικό στυλ στη δεκαετία του 1930; Η οικονομική κρίση του 1929, η ανεργία και η εμφάνιση του εθνικοσοσιαλισμού στη δεκαετία του ’30, ήταν κάποια φαινόμενα που επηρέασαν έντονα όλους τους τομείς της ζωής την περίοδο αυτή και φυσικά και τη μόδα. Η ανδρική ενδυμασία παρέμεινε συντηρητική και μόνο η καθημερινή ενδυμασία με τον καιρό, έγινε αρκετά πιο σπορτίφ. Οι άνδρες φορούσαν μεσάτα σακάκια που τόνιζαν τους ώμους και παντελόνια σε ευθεία γραμμή με φαρδιά ρεβέρ.
Η δεκαετία του 1930 θα μπορούσε ωστόσο να χαρακτηριστεί η «χρυσή εποχή» της κλασικής ανδρικής ένδυσης. Ο Ολλανδός ράφτης της Savile Road, Frederick Scholte δημιουργεί το London cut ή αλλιώς English drape. Ενισχύει τα σακάκια του στο στήθος και τους ώμους, κάνοντας έτσι τα σώματα των αντρών να φαίνονται πιο αθλητικά και ρωμαλέα. Την ίδια ώρα, ο πυρετός της jazz έχει κυριεύσει τον πλανήτη, χαρίζοντας έμπνευση για πιο τολμηρά κοστούμια. Οι ρίγες, τα καρό και τα έντονα χρώματα κυριαρχούν, αντικαθιστώντας τα σκούρα και μουντά κοστούμια των προηγούμενων δεκαετιών. Απαραίτητα αξεσουάρ σε μια αντρική γκαρνταρόμπα του ’30, τα γιλέκα στα κουστούμια, οι φαρδιές πολύχρωμες γραβάτες τα παπιγιόν, οι κοκκάλινοι σκελετοί στρόγγυλων γυαλιών, οι τιράντες οι υπερμεγέθεις τραγιάσκες και τα καπέλα Fedora, Homburg αλλά και τα ψάθινα Boater.
Η δεκαετία του 1940, η πιο ζοφερή δεκαετία στην ιστορία της Ευρώπης αλλά και παγκοσμίως. Κατά τη διάρκεια κυρίως του Δευτέρου Παγκοσμίου πολέμου (1938-1945), οι συνθήκες δεν άφηναν περιθώρια εξέλιξης στη μόδα. H επιβίωση των ανθρώπων αποτελεί τον πρωταρχικό σκοπό τους ,ενώ παράλληλα οι πρώτες ύλες εξαντλούνται και οι τιμές συνεχώς αυξάνονται. Πολλές κυβερνήσεις επιβάλλουν περιορισμούς στη χρήση των υφασμάτων που είναι απαραίτητα για την παραγωγή των ρούχων, καθώς χρειάζονται για τις ανάγκες του στρατού.
Τα υφάσματα ήταν δύσκολο να βρεθούν, κυριαρχούσε πολύ το σκληρό ύφασμα των στρατιωτικών στολών, καθώς και οι χρωματισμοί του σε σκούρους τόνους. Έτσι, αρχίζουν σιγά-σιγά να δημιουργούνται ρούχα, που δεν είχαν ζήτηση στο στρατό. Τζιν, φανέλες και χρώματα του στρατού, απλότητα και στενές γραμμές κυριαρχούν στο ντύσιμο της εποχής. Ανακυκλωμένο βαμβάκι, τεχνητό μετάξι ,βελούδο και κοτλέ αποτελούν τα νέα υλικά με τα οποία κατασκευάζονται τα ρούχα. Η μόδα παίρνει ένα πιο στρατιωτικό και επιβλητικό look.
Οι ώμοι είναι τονισμένοι τόσο στα γυναικεία όσο και στα αντρικά ενδύματα με ελαφριές βάτες. Ακόμα και τα γυναικεία ταγιέρ είναι σε αρρενωπή γραμμή, και πιέτες επικρατούν στις στενές ίσιες φούστες που συνδυάζονται με μικροσκοπικά πουλόβερ. Στους άνδρες η μόδα βάζει απότομο τέλος στην «τρέλα» των ‘30s. Τα κοστούμια γίνονται ξανά μονόχρωμα και σοβαρά, με κυρίαρχο το γκρι φανελένιο κοστούμι. Τα σακάκια είναι αυστηρά μονόπετα για λόγους οικονομίας, αφού τα σταυρωτά στις αρχές του ’40 απαιτούν περισσότερο ύφασμα, ενώ το γιλέκο αρχίζει να εξαφανίζεται.
Τα παντελόνια στενεύουν, οι πιέτες αφαιρούνται και γενικά το όλο στιλ «μυρίζει» λιτότητα. Καμπαρντίνες στρατιωτικού τύπου, καπέλα ρεπούμπλικες και παπούτσια δίχρωμα Wingtips, Oxfords, ή και Toe Caps αποτελούν το απαραίτητο στοιχείο σε μια αντρική ντουλάπα της εποχής. Οι άνθρωποι κάνουν συχνές αλλαγές στα ήδη υπάρχοντα ρούχα τους ή ακόμα και να ενώνουν υπολείμματα τους. Ο Δεύτερος Παγκόσμιος Πόλεμος άλλαξε τον κόσμο της μόδας για πάντα.
Δεκαετία του 1950. Η δεκαετία αυτή είναι γεμάτη από χαρά και αισιοδοξία. O Δεύτερος Παγκόσμιος Πόλεμος είναι πια παρελθόν. Οι τεχνολογικές εξελίξεις, χαρίζουν μια άνετη ζωή πλέον στους ανθρώπους που οραματίζονται πια έναν πιο όμορφο ελεύθερο ειρηνικό κόσμο. Η έλευση της τηλεόρασης σχεδόν σε κάθε σπίτι αλλάζει τους ανθρώπους.
Στην ανδρική μόδα τα ρούχα άρχιζαν να παίρνουν μορφή. Η ανδρική ένδυση σταδιακά έχοντας αφήσει πίσω τις δυσκολίες της μεγάλης κρίσης και του Β’ ΠΠ αλλάζει. Τα κοστούμια αρχίζουν ξανά να φαρδαίνουν, τα στρογγυλεμένα πέτα να μεγαλώνουν και οι πιέτες στα παντελόνια επιστρέφουν άνετα στο πάνω μέρος και στένευαν προς τα κάτω.
Αξίζει όμως να αναφερθεί ότι η μεγάλη αλλαγή στην ανδρική ενδυμασία αφορούσε τους νέους άντρες και τους εφήβους. Με πρότυπα τον Marlon Brando και τον James Dean φορούσαν πλέον jeans, με το χαρακτηριστικό ρεβέρ, δερμάτινα ή Κολεγιακά μπουφάν και απλά T-shirt. Είναι η πρώτη φορά στην μέχρι τώρα ιστορία της μόδας, που τα τζιν δεν φοριούνται μόνο από την εργατική τάξη αλλά από την «επαναστατημένη» νεολαία που εξυμνεί το Rock and Roll. Είναι και η στιγμή που αρχίζει και η αμφισβήτηση.
Πολλοί νεαροί άντρες, έχοντας γυρίσει από τα πεδία της μάχης, δεν θέλουν να βάλουν τα ρούχα που φορούν αυτοί που τους οδήγησαν στον πόλεμο, ενώ το Rock ‘n’ Roll είναι η σπίθα που αρχίζει τη φωτιά της «επανάστασης». Έτσι το blue – jean αποτελεί μονόδρομο. Τα t-shirts αλλά και τα δερμάτινα bomber jackets, τα οποία φορούσαν τα πληρώματα των πολεμικών αεροσκαφών στον Β’ ΠΠ, κάνουν την εμφάνισή τους στους δρόμους της Ευρώπης και των ΗΠΑ ενώ στα μαλλιά των ανδρών κυριαρχεί το crew cut στυλ μαλλιού, η μπριγιαντίνη στο μαλλί , αλλά και το χαρακτηριστικό «κοκκόρι» και οι φαβορίτες για τους «επαναστάτες» εφήβους της εποχής του ‘50. Στα κλασσικά αξεσουάρ της αντρικής γκαρνταρόμπας εκείνη τη δεκαετία κυριαρχούν τα καπέλα Pork Pie και Panama, τα γυαλιά Rayban, αλλά και τα παπούτσια Saddle, White Nubuck, Loafers, Creepers, Two Tones, Converse «Chucks» All Star.
Όπως είπε και ο μεγάλος χορευτής και περφόρμερ Φρεντ Αστέρ «Kάντο στο μεγαλύτερο ρυθμό. Κάντο σωστά και με στυλ» («Do it big. Do it right and do it with sytle»). Αυτές οι τρεις φράσεις που μου έρχονται αβίαστα και αυθόρμητα στο μυαλό, όταν πρόκειται για το στυλ, πιστεύω ότι συνοψίζουν τις τρεις δεκαετίες που μελετήσαμε παραπάνω χαρακτηρίζοντας την αντρική μόδα στο πέρασμα του χρόνου σε αυτές. Οι τρεις σταθμοί στην ιστορία του αντρικού στυλ και οι πιο χαρακτηριστικές του 20 αιώνα που πέρασε και ήταν αυτές οι τρεις δεκαετίες που ανέδειξαν το αντρικό στυλ σε όλο του το «μεγαλείο» αποτελώντας μεγάλη έμπνευση από το παρελθόν στα ρούχα τα αξεσουάρ και γενικότερα στις τάσεις του αντρικού στυλ των τελευταίων χρόνων και όχι μόνο.
Πηγές: monopeto.gr, slideshare.net
ΗΛΙΑΣ ΚΑΛΠΑΚΑΣ
Η Πηγή Παιδείας έχει την μεγάλη τιμή και χαρά να υποδεχθεί live, την Τρίτη 30/3/2021, τον ταλαντούχο και διακεκριμένο τραγουδιστή και Διδάκτορα Μουσικών Σπουδών, κύριο Κωνσταντίνο Τσαχουρίδη.
Ο κ. Τσαχουρίδης έχει μια μακρά πορεία στο τραγούδι και την δημιουργία μουσικής. Τόσο στην ενεργό δράση, ως τραγουδιστής-ερμηνευτής, όσο και στα «παρασκήνια», ως διδάκτορας, έχει διακριθεί και ξεχωρίσει μέσα στα χρόνια. Η φωνή του όμως, είναι το μέσο με το οποίο εκφράζει και αντανακλά όλα εκείνα τα βιώματα που συνθέτουν τη μουσική του προσωπικότητα.
Μαζί θα μιλήσουμε για την καλλιτεχνική του πορεία, από την αρχή έως και σήμερα. Την διαδρομή, τις δυσκολίες, τις επιτυχίες και τις διακρίσεις. Πώς είναι να τον ακολουθεί χιλιάδες κόσμου; Τι είναι εκείνο που τον παρακινεί να συνεχίζει το ταξίδι του στη μουσική; Αυτά και άλλα πολλά ..την Τρίτη 30/3 στην Πηγή Παιδείας!
Τρίτη 30/3/2021 και ώρα 6 μ.μ. live στην Πηγή Παιδείας!
Με την επέτειο των 200 χρόνων από την Ελληνική Επανάσταση να πλησιάζει, σε πολλούς έρχονται μνήμες από τα σχολικά τους χρόνια και τις γιορτές του σχολείου. Μέσα σε αυτές τις μνήμες σίγουρα υπάρχουν και κάποια τραγούδια, που, είτε σιγομουρμουρίζαμε, γιατί μας το ζήτησε η δασκάλα, είτε τα βρωντοφωνάζαμε μαζί με τους συμμαθητές μας.
Πολλά από αυτά τα τραγούδια έχουν τη δική τους ιστορία που συνδέεται με εκείνα τα δύσκολα χρόνια της Ελληνικής Επανάστασης. Ας δούμε κάποια από αυτά κι ας γιορτάσουμε αυτή την ένδοξη νίκη τραγουδώντας τα.
Ξεκινάμε με ένα τραγούδι, που φυσικά και δε θα μπορούσε να λείπει από αυτή τη λίστα. Γραμμένα σε στίχους της Σώτιας Τσώτου και μουσική του Σταύρου Κουγιουμτζή, ο Γιώργος Νταλάρας ηχογράφησε σε πρώτη εκτέλεση το ιστορικό πια χασάπικο τραγούδι «Να ‘τανε το ‘21». Το δισκάκι του καλλιτέχνη κυκλοφόρησε προς τα τέλη του 1969, κι από τότε δεν έχουμε σταματήσει να το τραγουδάμε και να το χορεύουμε.
Ένα ακόμα γνωστό τραγούδι, που έχει τραγουδηθεί και ελπίζουμε να συνεχίσει να τραγουδιέται είναι το Θούριο του Ρίγα. Πρόκειται για έναν πατριωτικό ύμνο του Ρήγα Φεραίου (Βελεστινλή). Γραμμένο το 1797, εμψύχωνε τους ραγιάδες επαναστάτες και ξεσήκωνε τους Έλληνες.
Συνεχίζουμε με ένα λιγότερο έντονο τραγούδι, που όμως είναι το ίδιο ζωντανό με τα υπόλοιπα. Πρόκειται για χορικό τραγούδι βασισμένο στα απομνημονεύματα του Στρατηγού Ιωάννη Μακρυγιάννη, εκ των πρωταγωνιστών της ελληνικής επανάστασης του 1821. Ένα σπουδαίο τραγούδι που έχει γνωρίσει 2-3 εξαιρετικές προσεγγίσεις.
Κάπως έτσι, περνάμε σε ένα από τα πρώτα τραγούδια που ίσως μάθαμε στη σχολική μας ζωή για να γιορτάσουμε την Ελληνική Επανάσταση. Είναι ένα παραδοσιακό τραγούδι για την Επανάσταση του 1821, που ανήκει στην κατηγορία των «κλέφτικων».
Αυτόν τον γνωστό αυτό πλέον σκοπό τραγουδούσαν οι γυναίκες-Σουλιώτισσες, όταν αποφάσισαν να πέσουν στο γκρεμό μαζί με τα παιδιά τους, για να αποφύγουν την αιχμαλωσία τους από τους στρατιώτες του Αλή-Πασά.
Πρόκειται για ένα από τα πιο γνωστά παραδοσιακά τραγούδια, που αναφέρεται στην ιστορία ενός στρατιώτη, που έφυγε στα 20 του χρόνια για τον πόλεμο, αλλά στον γυρισμό σκοτώθηκε.
Ο Λουκιανός Κηλαηδόνης ερμήνευσε το 1992 το παραδοσιακό τραγούδι «Κλέφτικη ζωή», αναδεικνύοντας και μία άλλη σημαντική πτυχή του αγώνα, αυτή των κλεφτών, των μελών δηλαδή των ένοπλων παράνομων ομάδων του βουνού, απ’ όπου και προέρχεται το όνομα των φημισμένων κλέφτικων δημοτικών τραγούδια.
Μαζί με τα κλεφτόπουλα ίσως μαθαμε και τα «Σαράντα παλικάρια από τη Λιβαδιά» είναι ένα ελληνικό δημοτικό τραγούδι, κλέφτικο με σκοπό τσάμικου χορού, το οποίο συναντάται σε συλλογές από την Πελοπόννησο, την Ήπειρο, τη Στερεά Ελλάδα, τη Μακεδονία, τα Επτάνησα, τη Θεσσαλία, τη Θράκη, τη Λέσβο, την Κρήτη, τη Μικρά Ασία και την Κύπρο, με παραλλαγές.
Από το έργο του Διονύσιου Σολωμού, «Ελεύθεροι Πολιορκημένοι», ο Γιάννης Μαρκόπουλος μελοποίησε το 1977 ένα ακόμη μέρος, «Το χάραμα (επήρα)», που ερμήνευσε η μεγάλη Νένα Βενετσάνου.
Θα κλείσουμε αυτό το ιστορικό ταξίδι με τη δημιουργία αυτή του 1977, όταν ο Γιάννης Μαρκόπουλος, ένας εκ των κορυφαίων Ελλήνων συνθετών, μελοποίησε ένα μέρος από το θρυλικό ποιητικό σύνθεμα, «Ελεύθεροι Πολιορκημένοι», του εθνικού μας ποιητή Διονύσιου Σολωμού, ένα έργο εμπνευσμένο από τα γεγονότα της πολιορκίας και της Εξόδου του Μεσολογγίου κατά τη διάρκεια της Επανάστασης του 1821. Η αφοπλιστική και βαθιά ανατριχιαστική ερμηνεία ανήκει στον αείμνηστο Νίκο Ξυλούρη.
Πηγές:
ogdoo.gr
elniplex.com
