Ο Βασίλης Τσικάρας γεννήθηκε στην συμπρωτεύουσα στις 2 Ιουνίου του 1972. Πολύπειρος και επιτυχημένος δημοσιογράφος, περίπου το 2006 αποφασίζει να ακολουθήσει το όνειρο του και να ασχοληθεί με τον κόσμο της Τέχνης. Πιο συγκεκριμένα το θέατρο και μετέπειτα τον κινηματογράφο. Γρήγορα αντιλήφθηκε την βαθιά αγάπη που έτρεφε για το αντικείμενο, αλλά και την ροπή του στη συγγραφή. Ακολουθώντας λοιπόν, την καρδιά του έφτασε σήμερα να είναι ιδρυτής του Θεάτρου «Άρατος», της ομώνυμης Θεατρικής Ομάδας και Κινηματογραφικής Εταιρείας «Άρατος Films».

Βρισκόμαστε περίπου στο 2006, όταν ο κ. Τσικάρας, συναντά τον αείμνηστο Αχιλλέα Ψαλτόπουλο- σπουδαίο δάσκαλο του Θεάτρου. Εκείνος, διακρίνοντας το έμφυτο ταλέντο του Τσικάρα, τον προτρέπει πεισματικά να ακολουθήσει τον χώρο αυτό. Κάτι όμως τον κρατούσε πίσω. Ίσως η σθεναρή άρνηση των γονιών του, όταν ακόμα ήτανε παιδί, στο να ασχοληθεί με το θέατρο;

«Απο μικρος ηθελα να ασχοληθω με το θεατρο. Δε με αφηναν ομως οι γονεις μου. ηθελαν να με τραβηξουν απο αυτη την “τρελα” και να σπουδασω»

Χρειάστηκε σχεδόν ένα χρόνο, ώστε να πάρει την σωστή- όπως αποδείχθηκε- απόφαση και να πει το «Ναι» στον κ. Ψαλτόπουλο.

Το ταξίδι για εκείνον έχει μόλις αρχίσει και στον πρώτο ενάμιση χρόνο επιχειρεί για πρώτη φορά στη συγγραφή θεατρικού έργου. Ένα έργο που σκηνοθέτησε ο ίδιος ο μέντορας του. Δεν χρειάστηκε πολύ, για να καταλάβει την κλίση του στην συγγραφή.

«Μετα απο εναμιση χρονο το πρωτο μου θεατρικο εργο: ΤΟ ΨΑΡΙ ΣΤΑ ΧΕΙΛΗ, το οποιο σκηνοθετησε ο Αχιλλεας»

Λίγο αργότερα οι δρόμοι τους θα χωρίσουν. Ο κ. Τσικάρας θα βρεθεί δίπλα στην κ. Τίνα Στεφανοπούλου. Φοίτησε κοντά της και -ο ίδιος δήλωσε- πως ένιωσε μια ολοκλήρωση χάρη σε εκείνη. Τόσο στη υποκριτική, όσο και στο μυαλό του.

Γύρω στο 2010 ήρθε η στιγμή, που το χόμπι του έγινε ανάγκη. Τότε κατάλαβε πως θέλει να ασχοληθεί επαγγελματικά με τον κλάδο. Είχε γίνει, πια, τρόπος ζωής.

«Να φανταστεις ξυπνουσα χαραματα και εγραφα. Διαφορες ιστοριες. Τα παντα για μενα αποτελουσαν και ενα ερεθισμα για να γραψω»

Δημιούργησε με τα χρόνια πλήθος έργων, όλα όμως είχανε κάτι κοινό. Πραγματεύονταν τις ανθρώπινες σχέσεις. Κυρίως όμως, σχέσεις ζευγαριών.Τα περισσότερα είναι βιωματικά. Είναι ιστορίες που έχει ζήσει, έχουν συμβεί γύρω του ή τις έχει ακούσει, όπως αναφέρει.

«Θεωρω τον εαυτo μου παρατηρητή συμπεριφορων. ηθελα να λυσω το ζητημα των ανθρωπινων σχεσεων μεσα από τα εργα μου. Προσπαθω και ελπιζω να καταφερω να κανω τον κόσμο να σκεφτεται βαθυτερα»

Ένας πολυπράγμων άνθρωπος, όπως ο κύριος Τσικάρας, δε θα μπορούσε να μην επιχειρήσει να “κερδίσει” και τους μικρούς, αλλά απαιτητικούς φίλους. Τα παιδιά. Αν και παθιασμένος με τη δουλειά του, δε ξεχνά να είναι αντικειμενικός κριτής για τον ίδιο, σημειώνοντας πως δεν θεωρεί τον εαυτό τον πιο επιτυχημένο συγγραφέα, σε αυτό τον τομέα. Δε σταματά όμως να παλεύει, ετοιμάζοντας κάτι νέο και πολλά υποσχόμενο.

«Στα παιδικα θεατρικα εχω βαλει μια ανω τελεια. Δεν θεωρω τον εαυτο μου τον πιο πετυχημενο ανθρωπο σε αυτό τον τομεα. Ομως θα επανελθω με εικονογραφημενα παιδικα, πρωτοτυπους ηρωες και ιστοριες»

Υπογραμμίζει μάλιστα την διαφορά αλλά και την δυσκολία ενός παιδικού κοινού έναντι ενός ενήλικου κοινού.

«Συγκριτικα με τους ενηλικες, τα παιδια ειναι πιο δυσκολο κοινο. ενα παιδι ειναι υπερκινητικο και ευκολα αποσπαται το ενδιαφερον του. Αν καταφερεις να του τραβηξεις απολυτα την προσοχη και να προσηλωθει, εχεις πετυχει»

Όσον αφορά την ελληνική τηλεόραση του 2020, τα πράγματα σύμφωνα με τον κύριο Τσικάρα είναι απογοητευτικά.

«Υπαρχει πολυ καλουπωμενο προγραμμα. Βλεπεις το ιδιο εδω και 20 χρονια. Τη δεδομενη στιγμη η ελληνικη τηλεοραση δεν εχει να δωσει πραγματα»

Στον αντίποδα, το θέατρο και ο κινηματογράφος της χώρας έχουν να δώσουν πολλά, κατά την γνώμη του. Δυστυχώς όμως, η προσοχή και τα φώτα πέφτουν πάνω σε συγκεκριμένα άτομα, με αποτέλεσμα κάποιοι να ευνοούνται και κάποιοι άλλοι να “μένουν πίσω”.

«Δυστυχως, η προσοχη στα χρονια μας στρεφεται γυρω απο συγκεκριμενα ονοματα. Με τον τροπο αυτο ευνοουνται περισσοτερο! Κανεις δεν το παραδεχεται, αλλα ειναι κοινο μυστικΟ»

Είναι κρίμα και άδικο-τονίζει-να θέλει κανείς να δημιουργήσει, να κάνει σπουδαία πράγματα και να μην θέλουν να τον βοηθήσουν με κανένα τρόπο. Πολλές φορές του αρέσει να “δοκιμάζει” το σύστημα. Η πορεία του ως δημοσιογράφος τον παρακινεί να δει βαθύτερα τα κριτήρια των αρμοδίων, τον τρόπο σκέψης τους, τα κίνητρα τους.

Ο ίδιος, εδραιώθηκε στο χώρο του κινηματογράφου με τις ταινίες «Έξοδος» και «Πολιορκία». Δύο παραγωγές που επανέφεραν κινηματογραφικά το 1821.

«Τοτε υπηρξαν καποιοι που διαφωνησαν με την ιδεα μου αυτη. Τώρα οι ιδιοι ανθρωποι, προλογιζουν ταινιες για το 1821»

o

Το μεγαλύτερό μέρος της παραγωγής των δύο ταινιών, στηρίχθηκε σε ιδιωτικούς πόρους. Αρωγοί στην προσπάθεια, υπήρξαν ο Δήμος Πέλλας και Δήμος Δελφών, καθώς και η Μητρόπολη των Γιαννιτσών και η Μητρόπολη Φωκίδας-Καρπενησίου. Προσέφεραν στον κ. Τσικάρα μια συμβολική οικονομική βοήθεια και συνάμα διάφορες άλλες μεθόδους στήριξης, όπως προώθηση μέσω ραδιοφώνου, παραχώρηση χώρων και υλικού. Οι εκκλησιαστικές αρχές πολλές φορές πλέον, σύμφωνα με τον ίδιο, συμπληρώνουν το τεράστιο κενό που υπάρχει μεταξύ Υπ. Πολιτισμού-Ελληνικού Κέντρου Κινηματογράφου και Κινηματογραφιστών.

«Με την Εκκλησιαστικη Τηλεοραση 4Ε εχουμε συνεργαστει στο παρελθον. Δημιουργησαμε 70-78 επεισοδια, που αφορουσαν αγνωστα περιστατικα της ελληνικης ιστοριας»

Στόχος του είναι να ολοκληρώσει την τριλογία για το 1821. Μέχρι τώρα τα δύο πρώτα έργα η «Έξοδος» και η «Πολιορκία» έχουν ταξιδέψει στο εξωτερικό. Αυστραλία, Γερμανία, Ιταλία είναι κάποιες μόνο από τις χώρες που έχουν προβληθεί.

«Μολις ολοκληρωθει η τριλογια του 1821, σκοπευω να ασχοληθω με το 1940»

Όσον αφορά τον εαυτό του…

Απόλυτα μετριόφρων και προσγειωμένος, πατώντας γερά όμως στα πόδια του, ο κύριος Τσικάρας χαρακτηρίζει τον εαυτό του ως: «Έναν άνθρωπο που δουλεύει πολύ». Δέχεται την κριτική-αρκεί να είναι εποικοδομητική- και έχει μάθει να ζει με αυτή. Τελικός κριτής είναι το κοινό.

«Δεν υπερεκτιμω τον εαυτο μου, ουτε νιωθω πως ειμαι μοναδικος. Ειμαι απλα ενας ανθρωπος που δουλευει πολυ. Αν θα αρεσει στον κοσμο ή οχι ειναι υποκειμενικο. εχω μαθει να ζω με την κριτικη, αρκει να ειναι εποικοδομητικη»

Η πηγή της δύναμης του είναι οι δυο του γιοί.

«Κοιτωντας τους, παιρνω δυναμη για να κανω τα παντα. Απο τους γιους μου και την πιστη μου αντλω την δυναμη μου»

Επέλεξε συνειδητά και για συγκεκριμένους λόγους να ονομάσει την θεατρική του ομάδα, το θέατρο αλλά και την κινηματογραφική του εταιρεία «Άρατος». Το όνομα είναι εμπνευσμένο από έναν αρχαίο φιλόσοφο και ποιητή, σπουδαίο στην εποχή του, ο οποίος υμνούσε μέσω της ποίησης του τα ουράνια σώματα. Τον Άρατο.

«Ο Αρατος-αρχαιος φιλοσοφος και ποιητης- σπουδαιος στην εποχη του, εγραφε για τα ουρανια σωματα, τα υμνουσε. Αστερια λοιπον που εχουμε; Στο θεατρο και τον κινηματογραφο. Εξου και το ονομα»

ΠΗΓΗ ΠΑΙΔΕΙΑΣ για τον κύριο Τσικάρα σημαίνει:

«Να μπορεις να κανεις ταξιδια μεσα απο την παιδεια.να ειναι το νερο που ξεδιψαει αυτον που θελει να μαθει. Ευχομαι και θελω αυτο το νερο να δοθει απλοχερα σε εκεινους που θελουν να μαθουν»

Το παρόν αφιέρωμα είναι προϊόν της συνέντευξης που παραχώρησε ο κ. Τσικάρας στην υπεύθυνη της Πηγής Παιδείας Ευαγγελία Τζιάκα!

Ευχαριστούμε θερμά τον σκηνοθέτη και παραγωγό κ. Βασίλη Τσικάρα για την διάθεση του να μιλήσει στην Πηγή Παιδείας για το έργο και την πορεία του! Ευχόμαστε να συνεχίσει να τιμά το μεγαλείο της ελληνικής ιστορίας με ανάλογες παραγωγές.

Η Βαρβάρα Φίλιου ξεκίνησε τη ρυθμική γυμναστική στην ηλικία των 7 ετών. Από το 2008 έως το 2016 ήταν μέλος της εθνικής ομάδας. Έχει λάβει μέρος σε παγκόσμια, ευρωπαϊκά πρωταθλήματα αλλά και στους Ολυμπιακούς αγώνες του Ρίο το 2016. Για ένα μεγάλο χρονικό διάστημα, η Βαρβάρα ζούσε και έκανε προπονήσεις στη Ρωσία υπό την επίβλεψη της K.Irina Viner, όπου της πρόσφερε πολλές σημαντικές διακρίσεις και την μύησε στην προπονητική. Η κορυφαία Ελληνίδα πρώην Ολυμπιονίκης και νυν προπονήτρια της ρυθμικής γυμναστικής, Βαρβάρα Φίλιου, δίνει στην Πηγή Παιδείας και στην Μαριάννα Μανωλοπούλου μια συνέντευξη εφ’ όλης της ύλης…

Ασχοληθήκατε από τα 7 μέχρι τα 23 σας με το πρωταθλητισμό στη ρυθμική γυμναστική με την οποία δηλώνεται ακόμη ερωτευμένη ενώ τώρα είστε επίσημα προπονήτρια. Πού θεωρείτε ότι οφείλεται η επιτυχημένη πορεία σας;

Οι γονείς μου έπαιξαν τον σημαντικότερο ρόλο σε ό,τι έχω καταφέρει σήμερα, όπως σίγουρα και οι προπονητές μου. Ωστόσο, οι γονείς μου ήταν εκείνοι που με έβαλαν στο άθλημα, με στήριξαν και μου πρόσφεραν το καλύτερο που μπορούσαν. Σίγουρα όμως αυτό που χρειαζόμουν περισσότερο ήταν μια σωστή προπόνηση, την οποία και έλαβα όταν πήγα να προπονηθώ με την εθνική ομάδα της Ρωσίας το 2013. Εκεί βρήκα ό,τι χρειαζόμουν, ό,τι έλειπε όλα αυτά τα χρόνια. Βρήκα σωστή προπόνηση από τα κατάλληλα άτομα.

Ποιο είναι το μυστικό της επιτυχίας σας και ποιο το καθημερινό σας κίνητρο;

Το μυστικό για μια επιτυχημένη αθλήτρια είναι η σωστή καθοδήγηση και διαχείριση της. Αυτό μπορεί να το προσφέρει μόνο ένα άτομο με όλες τις γνώσεις του αθλήματος, δηλαδή μια αθλήτρια, η οποία έχει διασχίσει το μονοπάτι. Έτσι όταν γίνει προπονήτρια και έχει το ταλέντο σε αυτό, ξέρει πως θα καθοδηγήσει την αθλήτρια της σωστά! Πιστεύω ότι αυτό φταίει, για το γεγονός ότι η Ελλάδα δεν βγάζει καλές αθλήτριες. Δεν έχουν τις σωστές βάσεις. Το κίνητρο μου ήταν πάντα ο στόχος και με καθημερινή σωστή προπόνηση έφτασα στις τοπ του κόσμου.

Δέκα τέσσερις φορές πρωταθλήτρια Ελλάδος, 6η  Ευρωπαϊκή πρωταθλήτρια, 4η Παγκόσμια, 2η Μεσογειονίκης, συμμετοχή στους Ολυμπιακούς αγώνες του Ρίο και πολλές επιτυχίες και διακρίσεις σε διεθνείς αγώνες. Πώς αισθάνεστε στο άκουσμα αυτών των τίτλων; Τι ήταν αυτό που σκεφτόσασταν κατά τις απονομές σας στο βάθρο;

Είναι σαν να περνάνε 15 χρόνια πρωταθλητισμού γρήγορα από μπροστά μου με πολλές ώρες προπόνησης. Όταν καταφέρνεις να πετύχεις το στόχο σου, η κάθε φορά που έρχεσαι πιο κοντά σε αυτόν νιώθεις μόνο χαρά. Ξεχνάς όλες τις δύσκολες στιγμές και συνεχίζεις να βαδίζεις προς το στόχο.

Ποια είναι η πιο δυνατή στιγμή στην πορεία σας, πέρα από το Παγκόσμιο πρωτάθλημα στη Στουτγκάρδη της Γερμανίας και ποια η πιο δύσκολη στιγμή σας;

Η πιο δύσκολη στιγμή ήταν το 2012 στο test event-πρόκριση για τους Ολυμπιακούς στο Λονδίνο, όπου έμεινα στις αναπληρωματικές. Σε αντίθεση με το παγκόσμιο πρωτάθλημα στην Στουτγκάρδη, όπου από εκεί πήρα την πρόκριση για τους ολυμπιακούς στο ΡΙΟ. Δεν υπάρχει καν δεύτερη καλύτερη στιγμή σε εκείνο το παγκόσμιο. Τα συναισθήματα που είχα όταν έκανα τα προγράμματα μου, όταν είδα τα αποτελέσματα ήταν μακράν το καλύτερο συναίσθημα που έχω ζήσει.

Γιατί αποφασίσατε να αφήσετε ολοκληρωτικά το πρωταθλητισμό;

Διότι η ομοσπονδία, δεν με στήριξε πραγματικά ποτέ. Ούτε πριν τους Ολυμπιακούς ούτε όταν, μετά από αυτούς, είχα ανακοινώσει πως θα συνεχίσω. Εν τέλει, πήρα αυτή την απόφαση για την οποία χαίρομαι.

Ποια συμβουλή των προπονητριών σου σε «σημάδεψε» περισσότερο; Ποια είναι η συμβουλή που δίνεις εσύ στα κορίτσια που προπονείς στα master class;

Μου είχε πει μια προπονήτρια μου: Όλοι είναι πρώτοι στο χωριό, το θέμα είναι ποιος είναι πρώτος στην πόλη! Είναι μια έκφραση που έχω στο πίσω μέρος του μυαλό μου, όταν κάποιοι άνθρωποι προσπαθούν να δημιουργήσουν προβλήματα σε άλλους αντί να κοιτάνε τα δικά τους! Εγώ στις αθλήτριες μου πάντα λέω πως ο χρόνος πίσω δεν γυρίζει και πρέπει κάθε ήμερα που περνάει να βελτιώνουν έστω και μια άσκηση. Βήμα βήμα θα καταφέρουν τους στόχους τους.

Πώς είναι η συνολική εμπειρία των master class στις διάφορες χώρες που σε καλούν;

Έχω κάνει πάνω από 250 master classes σε όλο το κόσμο σε συλλόγους αλλά και σε εθνικές ομάδες. Μαζί με την συναθλήτρια μου και πολύ καλή μου φίλη Melitina Staniuta βρισκόμαστε στο top ranking. Ήταν αρκετά δύσκολο στην αρχή διότι κάθε εβδομάδα ήμουν σε διαφορετική χώρα, με διαφορετική κουλτούρα και παιδιά που καμία φορά μπορεί να μην γνώριζαν αγγλικά εξαιτίας του νεαρού της ηλικίας τους. Έπρεπε λοιπόν, να βρω τον τρόπο να με καταλάβουν τόσο εμένα όσο και την τεχνική κάθε άσκησης. Αυτό φυσικά με έχει κάνει καλύτερη στη δουλειά μου και στην επικοινωνία μου με τα παιδιά. Το λατρεύω πραγματικά, λατρεύω τα παιδιά.

Τι αλλαγές θα πρότεινες ή θα ήθελες να δεις στη χώρα μας σχετικά με το άθλημα της ρυθμικής γυμναστικής; Έχεις σκεφτεί να προτείνεις κάτι επίσημο για τη βελτίωση του επαγγέλματος στη χώρα μας στους αρμόδιους;

Είναι παρά πολλά αυτά που πρέπει να αλλάξουν. Με σωστή διαχείριση και πλάνο μπορούν να γίνουν όλα. Μια καλή αρχή θα ήταν να ασχοληθούν άτομα, τα οποία γνωρίζουν πραγματικά από πρωταθλητισμό. Όταν απαιτούμε υψηλό επίπεδο πρέπει και ο προπονητής αλλά και οι υπεύθυνοι να έχουν σφυρηλατηθεί στο άθλημα. Αυτή είναι η γνώμη μου και πιστεύω σε αυτό ακράδαντα. Δεν είναι τυχαίο που οι καλύτερες προπονήτριες του κόσμου στην Ρυθμική Γυμναστική ήταν αθλήτριες υψηλού επιπέδου. Είμαι εδώ για να βοηθήσω σε ό,τι χρειαστεί. Θα ήθελα να δω το άθλημα να βελτιώνεται, τα παιδιά να έχουν καλύτερες υποδομές και φυσικά περισσότερες επιτυχίες.


Ποιοι είναι οι επόμενοι επαγγελματικοί στόχοι της Βαρβάρας;

Ο κυριότερος στόχος μου είναι να προσφέρω στην νέα γενιά και στους πρωταθλητές που έρχονται μια καλύτερη αρχή και σωστά θεμέλια. Πράγματα που εγώ δεν είχα. Όπως ανέφερα παραπάνω είμαι εδώ για να βοηθήσω, για να μεταλαμπαδεύσω τις γνώσεις μου τόσο στους αθλητές όσο και στους προπονητές φυσικά. Τα πάντα για την βελτίωση αυτού του αθλήματος. Σας ευχαριστώ πολύ.

Θα θέλαμε να σας ευχαριστήσουμε για αυτή την συνέντευξη που μας παραχωρήσατε στη «Πηγή Παιδείας» κ. Φίλιου για το χρόνο και την προθυμία σας. Σας ευχόμαστε κάθε προσωπική και επαγγελματική επιτυχία, να συνεχίζετε να βάζετε το δικό σας “ λιθαράκι” στο κόσμο του αθλητισμού. Εύχομαι ολόψυχα μέσα από την διαρκή εξέλιξη της δουλειάς σας να συνεχίσετε να μας γεμίζετε με υπερηφάνεια.