Η συγγραφέας Τζένη Παπαϊωάννου εντάχθηκε στο δυναμικό του Writer’s Agency Bookguru.gr και των Εκδόσεων Πηγή Παιδείας με το παραμύθι της «Τα πιο Ζεστά Χριστούγεννα», το οποίο θα εκδοθεί τον Δεκέμβριο του 2024.
Περίληψη Βιβλίου:
Πλησιάζουν Χριστούγεννα κι ένα μικρό ελατάκι περιμένει ανυπόμονα κάποιον να το αγοράσει για να μπορέσει κι αυτό να περάσει ζεστά Χριστούγεννα. Είναι όμως και ιδιότροπο! Δε θέλει να το αγοράσει όποιος κι όποιος! Κι όταν ο μικρός Στάθης το δείχνει με το δάχτυλό του, στραβομουτσουνιάζει. Πού να το ήξερε όμως το ελατάκι ότι η κίνηση αυτή του μικρού Στάθη θα άλλαζε τη ζωή και των δυο τους;
Γιατί απλά κάποιες φορές χρειάζεται μόνο μια μικρή στιγμή μέσα στο χρόνο!
Λίγα Λόγια για τη Συγγραφέα:
Η συγγραφέας Τζένη Παπαϊωάννου γεννήθηκε στο Κεφαλόβρυσο Τρικάλων το 1971. Σπούδασε νηπιαγωγός στο Α.Π.Θ. στη Θεσσαλονίκη. Ζει με την οικογένειά της στο Βόλο και εργάζεται σαν εκπαιδευτικός στον ιδιωτικό τομέα. Ασχολείται πολλά χρόνια με τη συγγραφή παραμυθιών και ιστοριών για μικρούς και μεγάλους. Το παραμύθι «Τα πιο ζεστά Χριστούγεννα» είναι το πρώτο της παραμύθι αποτυπώθηκε σε χαρτί στα τέλη του 2009. Το παραμύθι «Η απεργία των λαχανικών» που αποτελεί μέρος της συλλογής «Πέντε ιστορίες & πέντε ζωγραφιές φτιάχνουν ένα βιβλίο» εκδόθηκε από τις εκδόσεις Ωρίων το 2019.
Αριστοτέλης – Δεν υπάρχει τίποτα πιο άνισο από την ίση μεταχείριση των ανίσων.
Θα ήταν χρήσιμο να «μεταφράσουμε» κάθε λέξη του τίτλου προκειμένου να αντιληφθούμε το σκοπό του παρόντος άρθρου. Επιπλέον, θα ήταν χρησιμότερο εάν αυτό γινόταν χωρίς να αναλωθούμε σε αράδες με βαθυστόχαστα αποφθέγματα και συναισθηματικές φιοριτούρες. Σας προτρέπω να σκεφτούμε τη σημασία της λέξης «πρόσβαση».Ακόμη, ποιες είναι οι μορφές τέχνης και σε τελευταία ανάλυση γιατί είναι σημαντική η πρόσβαση σε αυτές;
Μια απλή αναζήτηση στο διαδίκτυο θα μας αποκαλύψει ποιες είναι οι 8 καλές τέχνες. Επιπρόσθετα, θα μας εξηγήσει ότι η κυριολεκτική σημασία της λέξης «πρόσβαση» είναι η είσοδος ή αλλιώς η προσέγγιση, το πλησίασμα. Θα μπορούσα να απαριθμήσω δεκάδες φορές που η έννοια ερμηνεύεται αμιγώς κυριολεκτικά. Για να γίνω σαφής, το πολύπλευρο θέμα της πρόσβασης δεν αφορά αποκλειστικά την είσοδο σε ένα χώρο τέχνης με την κυριολεκτική της σημασία. Το «πλησίασμα» των ανθρώπων στο θέατρο λ.χ. προϋποθέτει σαφώς πως ο χώρος θα είναι προσιτός σε ένα αναπηρικό αμαξίδιο. Ταυτόχρονα όμως θα ήταν απαραίτητο να γίνεται χρήση υπερτιτλισμού για τους θεατές με αδύναμη ακοή. Σας θέτω ένα ερώτημα: Είναι πράγματι αρκετό για ένα χώρο τέχνης να διαθέτει ράμπα αναπήρων κι ενδεχομένως οδηγούς τυφλών; Η τέχνη φιλοδοξεί να ενώνει και να καλλιεργεί συνειδήσεις. Ένας τυφλός λάτρης της λογοτεχνίας θα τα καταφέρει να εισέλθει σε μία βιβλιοθήκη, θα καταφέρει όμως να προσεγγίσει την τέχνη της Λογοτεχνίας εάν δεν υπάρχει μετάφραση των βιβλίων σε γραφή Braille; Ο σεβασμός στις εξατομικευμένες ανάγκες κάθε ύπαρξης είναι ταυτόχρονα δικαίωμα και υποχρέωση όλων ανεξαιρέτως. Επομένως, οι Τέχνες επιβάλλεται να είναι καθόλα προσβάσιμες σε όσους τις αναζητούν.
Ας προσπαθήσουμε τώρα να αποσαφηνίσουμε τα οφέλη της επαφής του ανθρώπου με τις τέχνες. Διαμέσου αυτών, ο άνθρωπος εξυψώνει την πνευματικότητα και ανοίγει τους ορίζοντες του. Ταυτόχρονα όμως έχει διαπιστωθεί πως προστατεύει τη ψυχική του υγεία. Η ερμηνεία δίνεται εύκολα. Οι τέχνες αναδεικνύουν διάφορους τρόπους ώστε να εκφράσουμε συναισθήματα. Μέσα από αυτές μπορούμε να εκτονώσουμε πάθη τα οποία παράγουν τοξικότητα και νοσηρότητα εάν εγκλωβιστούν. Ο ιδανικός επίλογος αυτού του άρθρου εμπεριέχει το εξής ρητορικό ερώτημα: «Άραγε με ποια εξουσία μπορούμε να αποκλείουμε ανθρώπους από κοινωφελή πολιτιστικά δρώμενα;»
Την ικανότητα να ενώνει αλλά και να ξεσηκώνει την τρικαλινή κοινωνία φαίνεται πως έχει η συγγραφέας Σούλα Τσιάτσιου Ρακοβίτη, αφού χθες για ακόμα μια φορά στην παρουσίαση του νέου της σκληρόδετου παραμυθιού «Σ’ ευχαριστώ παππού» γέμισε τον χώρο εκδηλώσεων του Μουσείου Τσιτσάνη στα Τρίκαλα.
Για την συγγραφέα και το βιβλίο μίλησε η φιλόλογος Δήμητρα Κρινίτσα ενώ ένα σύντομο χαιρετισμό πλέκοντας το εγκώμιο για την Σούλα Τσιάτσου έκανε ο Αντιδήμαρχος Πολιτισμού Μιχάλης Λάππας. Η εκδήλωση ολοκληρώθηκε με ένα επιτυχημένο θεατρικό, από το θεατρικό εργαστήρι του Πολιτιστικού Συλλόγου Μεγαλοχωρίου και την μια και μοναδική εμψυχώτρια Βάσω Γκουγκαρά.
Ευχαριστούμε θερμά όλους όσους συμμετείχαν στην διοργάνωση μιας ακόμας ξεχωριστής παρουσίασης βιβλίου της κ. Τσιάτσιου.
Ευχαριστούμε το βιβλιοπωλείο ΤΑ ΜΑΓΙΚΑ ΓΡΑΜΜΑΤΑ για την συνεργασία καθώς και το ΜΟΥΣΕΙΟ ΤΣΙΤΣΑΝΗ για τη φιλοξενία.
Ευχαριστούμε θερμά το trikalaculture.gr για την κάλυψη της βιβλιοπαρουσίασης.
Το βιβλίο κυκλοφορεί από το Writer’s Agency Bookguru.gr και τις Εκδόσεις Πηγή Παιδείας.
Είναι συγγραφέας, ποιήτρια, αρθογράφος και ραδιοφωνική παραγωγός. Κάθε Πέμπτη 18:00 με 19:00 την απολαμβάνουμε ραδιοφωνικά από τη διαδικτυακή συχνότητα του Joy Radio και από την εκπομπή Της Τέχνης Τα Καμώματα. Το καλοκαίρι κυκλοφόρησε η πρώτη ποιητική της συλλογή με τίτλο Τρεις Εποχές Και Μία Άνοιξη. Με αφορμή την παρουσίαση της συλλογής το Σάββατο 22 Οκτωβρίου στο καφέ Booking Hill στη Δάφνη, συνομιλώ στο pigipaideias με τη Βάσω Κανιώτη.
–Γεννήθηκες στο Αγρίνιο. Τι θυμάσαι από τα παιδικά σου χρόνια; Γεννήθηκα στο Αγρίνιο κάποιον Δεκέμβριο, πριν κάμποσα χρόνια. Σε έναν τόπο που νοσταλγώ πολύ. Τα παιδικά μου χρόνια ήταν μελαγχολικά, μπορώ να σου πω. Είναι δύσκολη η ζωή στην επαρχία όταν είσαι ανήσυχο πνεύμα από κούνια.
-Η πιο ισχυρή ανάμνηση; Πολλές οι αναμνήσεις. Καλές, κακές, γλυκές, πικρές. Αφίξεις, αναχωρήσεις. Αποχωρισμοί. Γέλια, δάκρυα. Όλες ισχυρές και όλες αποτυπωμένες βαθιά μέσα μου.
-Ήταν δύσκολη η μετάβαση στην Αθήνα; Τι δυσκολίες συνάντησες; Το να καταφέρω να περάσω σε κάποια σχολή και να έρθω στην πρωτεύουσα ήταν όνειρο ζωής για τα τότε θέλω μου. Όπως και έγινε. Δεν μπορώ να πω ότι δυσκολεύτηκα να προσαρμοστώ , ούτε ότι συνάντησα ιδιαίτερες δυσκολίες. Κυνήγησα τα όνειρα μου, δούλεψα πολύ και κατάφερα να έχω έως έναν βαθμό ό,τι και όσα επιθυμούσα.
-Σπούδασες διακοσμητική και μαγειρική. Τι αποκόμισες; Κάθε σπουδή μου έδωσε και τις δικές της γνώσεις και εμπειρίες. Είναι δυο πράγματα που λατρεύω το καθένα για τους δικούς του λόγους.
-Πως στράφηκες στο γράψιμο; Σίγουρα δεν έγινε συνειδητά αυτό. Πάντα θυμάμαι τον εαυτό μου ανάμεσα από χαρτιά και μολύβια, σαν να γεννήθηκα μέσα σε αυτά. Πάντα υπήρχε στο οπτικό μου πεδίο ένα χαρτί κι ένα στυλό ώστε να μπορώ να αποτυπώνω ό,τι φώναζε μέσα μου
-Η σημασία της συγγραφής στη ζωή σου; Θα ακουστώ κλισέ, αλλά η σημασία της γραφής για μένα (όποιου είδους με όποιο τρόπο) είναι πολύ σπουδαία. Η γραφή είναι εκείνο το παράθυρο που ανοίγω να δω λίγο φως όταν όλα γύρω μου σκοτεινιάζουν.
-Οι επιρροές που σε διαμόρφωσαν ως δημιουργό; Η μητέρα μου. Διάβασα πάρα πολλά γραπτά της ώστε να καταφέρω να αποκτήσω ύφος και ταυτότητα.
-Αν μπορούσες να συναντήσεις μια σπουδαία μορφή της παγκόσμιας λογοτεχνίας για να συζητήσετε εκ βαθέων, ποια θα ήθελες να είναι; Τον Τάσο Λειβαδίτη. Θα ήθελε πολύ να μου εκμυστηρευτεί πως κατάφερε να μιλήσει για έρωτα και πόλεμο με τον ίδιο επαναστατικό τρόπο.
-Πως γεννιέται η έμπνευση; Μακάρι να ήξερα. Αν γνώριζα τον τρόπο θα γεννούσα συχνά. Η έμπνευση είναι ένα πολύ εγωιστικό πράγμα το οποίο σε επισκέπτεται σε ανύποπτο χρόνο και σπανίως εσύ ερωτάσαι αν έχεις την διάθεση να ασχοληθείς μαζί της. Κι όταν η δική σου συγγραφική διάθεση είναι στο ζενίθ εκείνη απουσιάζει.
-Είσαι συγγραφέας, ποιήτρια, αρθογράφος και ραδιοφωνική παραγωγός. Ξεχωρίζεις κάποια ιδιότητα μέσα σου; Αν με ρωτάς δε νιώθω τίποτα από αυτά. Ούτε αυτοπροσδιορίζομαι κάπως, ούτε τιτλοφορούμε όρους. Μου αρέσει απλά να γράφω και να επικοινωνώ, είτε μέσω μιας πένας είτε ενός μικροφώνου.
-Το καλοκαίρι κυκλοφόρησε η ποιητική σου συλλογή Τρεις Εποχές Και Μία Άνοιξη. Πως προέκυψε αυτή η δημιουργία; Με δυσκολία θα έλεγα μετά από δυο αποτυχημένες συνεργασίες με εκδοτικούς, για το ίδιο βιβλίο, στάθηκα αρκετά τυχερή στην τρίτη συνεργασία. Οι εκδόσεις Νίκας εμπιστεύτηκαν το έργο μου και το φιλοξένησαν στο δικό τους εκδοτικό σπίτι. Αυτή η συλλογή διηγημάτων είναι μια περισυλλογή χρόνων. Είναι σκέψεις και κείμενα βγαλμένα από τέσσερις εποχές. Εποχές που η πένα για μένα γίνονταν συχνά για μένα μια έξοδος κινδύνου.
-Η άνοιξη έχει πρωτεύοντα ρόλο; Συμβολίζει κάτι για εσένα; Η Άνοιξη είναι η εποχή της αναγέννησης. Η εποχή της ανανέωσης και της αναζωογόνησης. Η άνοιξη έχει την δύναμη να ζωντανεύει ό,τι νεκρώνει ο σκληρός χειμώνας. Έχει την δυνατότητα να σου υπενθυμίζει ό,τι πάντα μετά τους ασπρόμαυρους καιρούς σε περιμένουν πολύχρωμες ημέρες.
-Οι σκέψεις που σου γέννησε η υπόθεση του παιδοβιαστή στον Κολωνό;
Αηδία. Θυμό. Θλίψη. Και έπειτα απογοήτευση. Αργότερα φόβο. Έχει άραγε πάτο η κατρακύλα;
-Πότε έκλαψες τελευταία φορά; Κλαίω πολύ συχνά. Θ ήταν πριν λίγα λεπτά η τελευταία φορά.
-Πιστεύεις στον Θεό; Ελάχιστα. Ίσως γιατί και εκείνος δεν πίστεψε ποτέ σε μένα.
-Το προσωπικό σου καταφύγιο; Μια μισοσκότεινη γωνιά στο σπίτι. Εκεί συμβαίνουν όλα. Ποιήματα, τραγούδια, πίνακες.
-Ο μεγάλος σου φόβος; Η απώλεια, όποιου είδους, με όποιο τρόπο.
-Τι είναι ο έρωτας; Δε ξέρω. Δε με απασχόλησε κιόλας ποτέ μου ιδιαίτερα.
-Η ευτυχία; Δεν ξέρω αν υπάρχει.
-Τι άνθρωπος είναι η Βάσω Κανιώτη; Περίεργος, λένε οι φήμες. Προσπαθώ πολύ να είμαι όμως καλός. Στις μέρες μας είναι το παν να είσαι καλός άνθρωπος.
-Αν μπορούσες να γυρίσεις τον χρόνο πίσω υπάρχει κάτι που θα άλλαζες;
Ελάχιστα. Ένα, ίσως δυο πράγματα μόνο που μου καθόρισαν την ζωή.
-Πως φαντάζεσαι τη τελευταία μέρα σου στη γη; Με πολύ φαγητό και τους δικούς μου ανθρώπους γύρω από ένα τραπέζι με δυνατή μουσική.
-Τα όνειρά σου για το μέλλον; Θέλω να έχω υγεία. Αν έχω αυτό όλα θα τα καταφέρω. Δεν κάνω συχνά όνειρα όμως.
-Τι συμβουλή θα έδινες σε έναν νέο άνθρωπο για να κάνει τα όνειρα του πραγματικότητα; Να μην σταματήσει να παλεύει για αυτά με σεμνότητα, σεβασμό και αξιοπρέπεια.
-Τι σου έρχεται στο μυαλό όταν λες το όνομα Βάσω Κανιώτη; Κάπου το έχω ξανακούσει αυτό το όνομα. Ίσως ασχοληθώ κάποια στιγμή μαζί της.
-Κυρία Bάσω σας ευχαριστώ πολύ για την επικοινωνία μας. Και εγώ σε ευχαριστώ.
Η συνέντευξη δόθηκε στον Χρήστο Ηλιόπουλο (στιχουργός) για λογαριασμό της Πηγή Παιδείας
Η βιβλιοπαρουσίαση θα λάβει χώρα στο Booking Hill 22.10 στις 20.00 ( Αγ. Βαρβάρας 66/Πλησίον σταθμού μετρό ΔΑΦΝΗ)
1] Θα μας πείτε λίγα λόγια για εσάς ώστε να σας γνωρίσουμε;
Μεγάλωσα σε ένα σπίτι που από μικρό παιδί άκουγα ιστορίες από τον παππού Θεμιστοκλή και από τον μπαμπά Νίκο. Έτσι έμαθα να παρακολουθώ και να πετώ με τη φαντασία. Αργότερα, η ιδιαίτερη αγάπη στις τέχνες, με οδήγησαν να εκπαιδευτώ στα τμήματα Αγιογραφίας, ζωγραφικής και χειροτεχνίας και να συμμετέχω σε πολλές ομαδικές εκθέσεις. Πολλά έργα μου έχουν δοθεί για φιλανθρωπικούς σκοπούς. Στην συνέχεια πήρα το ανώτερο «Δίπλωμα Δημιουργικής Γραφής» και έκτοτε άρχισα συγγράφω και να εικονογραφώ. Έργα μου, βραβεύτηκαν με έπαινο, από την «ΟΥΝΕΣΚΟ», το σύλλογο «ΛΙΝΟΣ» και την «ΕΤΑΙΡΙΑ ΓΡΑΜΜΑΤΩΝ ΚΑΙ ΤΕΧΝΩΝ ΠΕΙΡΑΙΑ». Από τις εκδόσεις «ΚΟΥΡΟΣ» κυκλοφορούν τα εξής παραμύθια μου. 1] «Καλικαντζαρο-φίλοι για πάντα». [Χριστουγεννιάτικο θέμα.] 2] «Η Αμυγδαλένια και ο Δράκος Φου-Φου» και 3] «Οι διακοπές της νεροσταγόνας». Επίσης, συμμετέχω με δικές μου αγαπημένες ιστορίες, σε ομαδικά βιβλία. 1] «10 μικρές ΠΑΣΧΑΛΙΝΕΣ ιστορίες», των εκδόσεων «the Book project». 2] Ο Πριόνης και ο Βασταγαιός έσωσαν το δέντρο της γης», του συλλόγου «ΛΙΝΟΣ» και 3] «Σμύρνης χαλασμός»,[ποίημα], στο βιβλίο της «ΕΤΑΙΡΙΑΣ ΓΡΑΜΜΑΤΩΝ ΚΑΙ ΤΕΧΝΩΝ ΠΕΙΡΑΙΑ», στη μνήμη του λογοτέχνη ΚΩΣΤΑ ΘΕΟΦΑΝΟΥΣ. Έχω τρία παιδιά και τρία εγγόνια. Η αγάπη της οικογένειας, η στήριξη και η θετική τους ματιά, μου δίνουν τη δύναμη για περισσότερη και καλύτερη δουλειά.
2] Το τελευταίο σας παραμύθι είναι το «Οι Διακοπές της Νεροσταγόνας». Ένα οικολογικό παραμύθι που σκοπό έχει να γνωρίσει στα παιδιά την πορεία και την χρησιμότητα του νερού. Ποια είναι η πηγή έμπνευσής σας;
Η έμπνευση ήρθε μετά από τις γνωστές καταστροφικές πλημμύρες που εκδηλώθηκαν στη Δυτική Αττική. Το γεγονός με συντάραξε. Στις απορίες της εξάχρονης εγγονής μου Παναγιώτας και για να μπορέσω να της εξηγήσω με όμορφο τρόπο, πώς το νούμερο ένα αγαθό για την ζωή όλων των πλασμάτων, που είναι το νερό, αποτελεί και ένα από τα στοιχεία της φύσης που μπορεί να έχει καταστροφικές συνέπειες, ήρθε και η έμπνευση για το παραμύθι. Αναφέρω με παραμυθένιο τρόπο, τον κύκλο του νερού, τις όμορφες διακοπές και το ταξίδι της νεροσταγόνας Υδωρένιας, τις περιπέτειες με τις πλημμύρες και τις φωτιές που έζησε στον κύκλο της ζωής της και μαθαίνω σε όλα τα παιδιά, έννοιες όπως, «δεν καταπατώ ποτέ το δρόμο του νερού», «προσέχω τα στοιχεία της φύσης» και «αέρας και φωτιά ποτέ μαζί».
3] Η οικολογία πιστεύετε πως έχει την απαιτούμενη ανταπόκριση στην Ελλάδα;
Πιστεύω πως έχουμε ακόμη πολύ δρόμο. Η ενημέρωση έρχεται από παντού. Ακούμε για κλιματική αλλαγή, για λειψυδρία, για αέρια θερμοκηπίου, για οικολογική καταστροφή και πολλά άλλα. Είναι καιρός να προβληματιστούμε ο καθένας ξεχωριστά για τον εαυτό του. Έχω την τύχη να ζω στον Δήμο 3Β που είναι πρωτοπόρος στην διαχείριση απορριμμάτων και την ενίσχυση της κυκλικής οικονομίας. Ας γίνει μεγάλη προσπάθεια απ’ όλους μας όπου κι αν ζούμε, ας ανταποκριθούμε άμεσα, δεν υπάρχει καιρός να πάει χαμένος.
4] Πιστεύετε πως η ανάγνωση παραμυθιών στα παιδιά είναι απαραίτητη και γιατί;
Ναι, χωρίς δεύτερη σκέψη. Γιατί δίνουν ποιότητα στις σχέσεις τις οικογένειας, σωστά ερεθίσματα στα παιδιά, ενεργοποιούν τη φαντασία τους, ανακαλύπτουν συνεχώς νέα συναισθήματα και μαθαίνουν να διαχειρίζονται το φόβο τους και να λύνουν τα προβλήματα που θα τους παρουσιαστούν με τόλμη και θάρρος.
5] Διαβάζουν οι Έλληνες γονείς παραμύθια στα παιδιά τους;
Αν και οι σημερινοί γονείς είναι πολυάσχολοι, λόγω του σύγχρονου τρόπου ζωής και της οικονομικής ανάγκης να εργάζονται, πιστεύω πως προσπαθούν και διαβάζουν παραμύθια στα παιδιά τους, γιατί κατανοούν τα οφέλη.
6] Με ποια κριτήρια θα πρέπει να επιλέγουν οι γονείς τα βιβλία- παραμύθια;
Σύμφωνα με την ηλικία του παιδιού, την ψυχοσύνθεσή του, τους ήρωες που αγαπά περισσότερο, ενώ ακόμη παίζει ρόλο το θέμα και η όμορφη εικονογράφηση.
7] Εικονογράφηση: Έχοντας ασχοληθεί με την αγιογραφία και με τις σχετικές διακρίσεις, θα σκεφτόσασταν να ασχοληθείτε με την εικονογράφηση των επόμενων παραμυθιών σας;
Είναι κάτι που αγαπώ. Έχω ήδη εικονογραφήσει κάποια παραμύθια γιατί όταν γράφεις και ζωγραφίζεις θέλεις να βάλεις και την δική σου πινελιά. Στις διακοπές της νεροσταγόνας είχα την ιδέα τα πόδια της σταγόνας Υδωρένιας να είναι ένα ουράνιο τόξο. Η εικονογράφος Κων|να Καλύβα το απέδωσε τέλεια και συμπλήρωσε και τους υπόλοιπους πρωταγωνιστές.
8] Κλασικό ή Σύγχρονο παραμύθι; Ποιο πιστεύεται πως είναι εκείνο που χρειάζονται τα παιδιά σήμερα;
Και τα δύο. Κλασικά και διαχρονικά παραμύθια, αλλά και σύγχρονα, αρκεί τα μηνύματα που θα πάρουμε να αγγίζουν την ψυχή και το μυαλό των παιδιών.
9] Πότε θα είναι η παρουσίαση της Νεροσταγόνας;
Η Υδωρένια η νεροσταγόνα, θα ξεκινήσει τις διακοπές της, στις 21 Νοέμβρη στο Σεράφειο του Δήμου Αθηναίων. Τα παιδιά θα παρακολουθήσουν τον κύκλο του νερού, αλλά και ένα κύκλο συναισθημάτων. Στο ταξίδι μαζί της, θα απολαύσουν τις ομορφιές της γης, αλλά και τους κινδύνους από την αμέλεια των ανθρώπων.
10] Ποια είναι τα επόμενα σχέδιά σας;
Να συστήσω σε όσα περισσότερα παιδιά και σχολεία την νεροσταγόνα Υδωρένια, για να μάθουν πως το νερό είναι πολύτιμο για την ζωή και την φύση, δεν σπαταλάμε ούτε μία σταγόνα του και δεν το κάνουμε να θυμώσει κλείνοντάς του το δρόμο του στα ποτάμια, γιατί η ορμή του είναι επικίνδυνη. Επίσης ετοιμάζω το επόμενο παραμύθι μου με εξίσου δυνατό θέμα και πρωταγωνιστές και ελπίζω έχει την ίδια τύχη και αποδοχή.
Ο Γιώργος Δάμτσιος έγραψε ένα μυθιστόρημα για εφήβους, για όσους αισθάνονται ακόμη έφηβοι, αλλά και για εκείνους που έχουν ξεχάσει πως είναι αυτή η όμορφη ηλικία. Με λιτό και πολλές φορές σχεδόν εφηβικό τρόπο μας βάζει σε αυτόν τον υπέροχο κόσμο των παιδιών και μας θυμίζει την ανιδιοτελή φιλία που αναπτύσσεται σε εκείνη την άδολη ηλικία, που, τι κρίμα, περνά τόσο γρήγορα. Μια παρέα πέντε αγοριών και ένα κορίτσι που αυτοονομάζονται η συμμορία των 7 μας μαθαίνει την αδελφική φιλία, την αγνότητα και την αυτοθυσία του ενός για τον άλλο. Ένας από αυτούς, ο Χάρης, μετά από ένα τραγικό δυστύχημα που του στέρησε τον πατέρα, τον αδελφό του, αλλά και την ικανότητά του να περπατά, γίνεται στόχος παράξενων ανθρώπων. Το ενδιαφέρον αυτής της παράξενης αλλά και επικίνδυνης ομάδας, φαίνεται να στρέφεται στο υπερφυσικό χάρισμα που απέκτησε ο Χάρης έπειτα ή και εξαιτίας του δυστυχήματός του. Οι φίλοι του συσπειρώνονται γύρω του και αναλαμβάνουν να τον προστατέψουν. Η συμμορία των επτά που δεν είναι επτά μας μυεί στην ζωή στην επαρχία και δίχως να το καταλάβουμε, εμείς οι αναγνώστες, ταυτιζόμαστε με κάποιο από αυτά τα παιδία. Ακόμη και αν δεν μπορέσει κάποιος να βρει το ταίρι του, μπορεί ο ίδιος να γίνει ο έβδομος της παρέας και να ζήσει τις περιπέτειες με τους υπόλοιπους. Ο Γιώργος Δάμτσιος, σαν αιώνιος έφηβος, όπως οφείλει να είναι κάθε συγγραφέας, μας βάζει σε αυτήν την ηλικία που τα παιδιά πιστεύουν ακόμη στην μαγεία, στα θαύματα και που όλα μπορούν να συμβούν. Μας μυεί εκτός από το αστυνομικό, το μυστήριο και τον τρόμο, σε ένα ακόμη λογοτεχνικό είδος. Την εφηβική λογοτεχνία. Τι άλλο να περιμένουμε από τον αγαπημένο μας συγγραφέα;
Σήμερα στο pigipaideias καλεσμένη μας η πολυπράγμων και πολυτάλαντη δημιουργός Στέλλα Πετρίδου. Στόχος μας, να τη γνωρίσουμε καλύτερα. Αφορμή αυτής της συνέντευξης είναι το νέο της βιβλίο, το 13ο κατά σειρά έκδοσης, η ποιητική της συλλογή με τίτλο «Σονέτα της Αγάπης» που κυκλοφορεί από τις εκδόσεις Άλφα Πι.
Ας ξεκινήσουμε πρωτότυπα αυτή τη συνέντευξη. Στέλλα, θα ήθελες να μας συστήσεις τον εαυτό σου με ένα ποίημα;
Καλώς σας βρήκα και σας ευχαριστώ από καρδιάς για τη ζεστή σας φιλοξενία. Με αφορμή την πρόσφατη έκδοση της νέας μου ποιητικής συλλογής, θα προτιμήσω να σας συστηθώ με ένα ποίημα, το οποίο εμπεριέχεται σ’ αυτήν: Φεγγαρόλουστος πόθος
Των φεγγαρόλουστων βραδιών ελπίδες σ’ αγάπης τάματα περιπλανώνται. Άγνωστα βλέμματα σα συναντώνται, του πεπρωμένου σκίζουν τις σελίδες.
Χτίζουν στα όνειρα νέες πατρίδες κι απ’ τα σκοτάδια τους αναρριχώνται. Χαράς μηνύματα αντανακλώνται, καρδιάς σκιρτήματα, ζωής αχτίδες.
Πόθος που γύρεψε πάθος να γίνει, στη δίψα λούζεται νερό και πίνει και σ’ ώρα γέρικη τολμά ν’ ορμήσει.
Προτού οι δαίμονες αυγή φανούνε και σε διλήμματα βαθιά μπλεχτούνε, τα μη που στοίχειωσαν να διαλύσει.
Υπάρχουν λατρεμένα αναγνώσματα; Ξεχωρίζεις κάποιους ποιητές και λογοτέχνες, οι οποίοι κατέχουν ιδιαίτερη θέση στην καρδιά σου; Σε έχουν επηρεάσει ως δημιουργό;
Φυσικά και υπάρχουν λατρεμένα αναγνώσματα, αλλά πολύ περισσότερο για μένα υπάρχουν λατρεμένα αποσπάσματα αυτών των αναγνωσμάτων, που έχουν αγγίξει βαθιά την ψυχή μου και διατηρούνται αναλλοίωτα εντός της. Επίσης, ξεχωρίζω πολλούς δημιουργούς, παλιότερους και νεώτερους, ανεξάρτητα αν αυτοί οι δημιουργοί είναι αναγνωρίσιμοι και πολυδιάβαστοι στο ευρύ αναγνωστικό κοινό ή όχι. Η επιρροή τους καθόρισε και εξακολουθεί να καθορίζει τη δική μου λογοτεχνική πορεία στην πορεία του χρόνου. Γι’ αυτόν ακριβώς το λόγο τους είμαι ευγνώμων. Επιτρέψτε μου όμως, να μην αναφερθώ σε ονόματα, γιατί είναι μεγάλη η λίστα των ονομάτων και οπωσδήποτε θα παραλείψω αρκετούς δημιουργούς.
Πότε άρχισε αυτό το δημιουργικό ποιητικό ταξίδι; Πότε ξεκίνησες να εκφράζεσαι μέσα από τον γραπτό λόγο;
Από την παιδική μου ηλικία. Από τότε δηλαδή που σκίρτησε η καρδιά μου ξαφνικά και άνθισε εντός μου η επιθυμία έκφρασης των συναισθημάτων μου.
Πολλοί θεωρούν την ποίηση ξεπερασμένη, μιας και σήμερα την μουσικότητα των λέξεων έχουμε συνηθίσει να την ακούμε παρά να τη διαβάζουμε. Ποια είναι η άποψή σου;
Ποτέ η ποίηση δεν ήταν δημοφιλής όσο κάποια άλλα είδη του λόγου, όπως για παράδειγμα το μυθιστόρημα. Ωστόσο, ποτέ δεν ξεθώριασε η ομορφιά της και ποτέ δεν έπαψε να προσελκύει το ενδιαφέρον των δημιουργών, αλλά και των αναγνωστών της, εκείνων δηλαδή, των λίγων ομολογουμένως, που εξακολουθούν να τη λατρεύουν και να την υπηρετούν ανιδιοτελώς. Η μελοποίηση της ποίησης οπωσδήποτε βοηθά στη διάδοσή της. Αυτό βέβαια δε σημαίνει ότι χωρίς αυτήν η ποίηση θα πάψει να ανθεί. Θα ανθεί όσο ανθεί το συναίσθημα, όσο ανθεί η ζωή.
Υπάρχουν άτομα που ενδιαφέρονται για την ποίηση στον κύκλο σου ή καλείσαι ως δημιουργός να αναθερμάνεις το ενδιαφέρον τους γι’ αυτήν;
Υπάρχουν οι δικοί μου άνθρωποι που εντελώς ασυνείδητα θα έλεγα, λόγω της δικής μου ενασχόλησης με την ποίηση έρχονται σε επαφή μαζί της και την αγκαλιάζουν με θέρμη. Αυτό εμένα προσωπικά μου αρκεί. Ωστόσο, θέλω να επισημάνω το εξής. Την ποίηση αν δεν την αγαπήσει κάποιος από μόνος του, δε μπορεί να την κάνει κτήμα του διαφορετικά. Ακόμα κι εγώ, ως δημιουργός μιλώντας, συνειδητοποιώ σχεδόν πάντα πως γράφω για να ικανοποιήσω πρωτίστως τις δικές μου εσωτερικές ανάγκες κι επιθυμίες. Το αν αυτά που γράφω ανταποκρίνονται έπειτα και στις εσωτερικές ανάγκες κι επιθυμίες κάποιων αναγνωστών, πολλών ή έστω μερικών, αυτό φυσικά με χαροποιεί και με συγκινεί ταυτόχρονα. Εξαναγκασμός όμως στην ποίηση δεν μπορεί να υπάρξει.
Τα περισσότερα ποιήματα σου κινούνται γύρω από την αγάπη και τον ερώτα. Τι σημαίνουν αυτές οι έννοιες για εσένα;
Ζωή. Τίποτα περισσότερο και τίποτα λιγότερο.
Εκτός από ποίηση γράφεις μουσική και μελωδία. Έχουν μελοποιηθεί ποιήματά σου;
Πολλά και νιώθω μεγάλη περηφάνια γι’ αυτό. Η μελωδία δίνει χρώμα στις λέξεις μου κι έτσι αυτές γίνονται με τον καιρό κτήμα και πνευματική τροφή περισσότερων ανθρώπων. Αυτός είναι και ο λόγος που μετράω ήδη στην μέχρι τώρα καλλιτεχνική μου πορεία τέσσερις προσωπικούς δίσκους, τρία cd singles και αρκετές συμμετοχές σε δισκογραφικές δουλειές άλλων καλλιτεχνών. Να διευκρινίσω βέβαια πως δεν μελοποιώ πάντα η ίδια τους στίχους μου. Πολλές φορές εμπιστεύομαι έμπειρους συνθέτες και δημιουργούς γι’ αυτή την απόπειρα, οι οποίοι δίνουν το δικό τους ξεχωριστό μελωδικό χρώμα σε όσα θέλησα να εκφράσω με την πένα της ψυχής μου στο χαρτί.
Η ζωή σου πώς ήταν πριν ασχοληθείς με τις τέχνες και πώς είναι τώρα;
Ειλικρινά σας μιλώ, δε θυμάμαι πώς ήταν, καθώς η ενασχόλησή μου με τις τέχνες ξεκίνησε από την πρώιμη παιδική μου ηλικία. Ήμουν, είμαι και θα είμαι πολυπράγμων κι αυτό μου αρέσει πολύ, γιατί με εκφράζει απόλυτα ως άνθρωπο.
Πολυπράγμων και πολυτάλαντη, το δίχως άλλο. Θα μοιραστείς μαζί μας κάποια μελλοντικά σου σχέδια;
Εξακολουθώ και διανύω μια άκρως δημιουργική περίοδο τους τελευταίους μήνες, καθώς βρίσκομαι για ακόμα μια φορά στο στούντιο. Ηχογραφώ τα νέα μου τραγούδια, που θα αποτελέσουν την πέμπτη κατά σειρά προσωπική δισκογραφική μου δουλειά, η οποία εύχομαι πολύ σύντομα να κυκλοφορήσει επίσημα στο κοινό.
Βιογραφικό: Η Στέλλα Πετρίδου κατάγεται από το Σκουτάρο της Λέσβου. Είναι απόφοιτη της σχολής Φ.Π.Ψ. του Πανεπιστημίου Ιωαννίνων και της σχολής Δ.Υ.Λ.Σ. Σήμερα είναι εν ενεργεία Αξιωματικός του Λ.Σ. και μητέρα τριών παιδιών. Ασχολείται συστηματικά με την ποίηση, την οποία προσπαθεί να παντρέψει αρμονικά με τη μελωδία δημιουργώντας όμορφα τραγούδια. Για το σκοπό αυτό κι έχει συνεργαστεί με αξιόλογους μουσικούς έως τώρα, ενώ το αποτέλεσμα αυτής της συνεργασίας το παρουσιάζει στα μουσικά άλμπουμ, τα οποία και συνοδεύει ως ένθετα των ποιητικών συλλογών της. Στίχοι της φιλοξενούνται επίσης και σε μουσικά άλμπουμ άλλων καλλιτεχνών. Ποιήματά της συμπεριλαμβάνονται σε αρκετές ποιητικές ανθολογίες, σε έντυπα και ηλεκτρονικά λογοτεχνικά περιοδικά, ενώ για το έργο της, μουσικό και ποιητικό, έχει κατά καιρούς βραβευθεί και διακριθεί σε πανελλήνιους και παγκόσμιους λογοτεχνικούς διαγωνισμούς. Εκτός από την ποίηση ασχολείται και με την πεζογραφία. Είναι δημιουργός του ηλεκτρονικού καλλιτεχνικού περιοδικού «Texnes On Line» στο οποίο αρθρογραφεί και γράφει κριτικές βιβλίων, ενώ παράλληλα διατηρεί και προσωπικό ιστολόγιο με τίτλο «Λυρίδες».Τέλος, είναι τακτικό μέλος της Πανελλήνιας Ένωσης Λογοτεχνών και της Ένωσης Λογοτεχνών Βορείου Ελλάδος. Η συλλογή «Σονέτα της αγάπης» αποτελεί το δέκατο τρίτο βιβλίο της και κυκλοφορεί από τις εκδόσεις ΆλφαΠι
Ο Σωκράτης Μπουζούκας, γεννήθηκε στην Αθήνα το 1976. Έχει σπουδάσει μηχανολόγος-μηχανικός. Τα τελευταία έξι χρόνια ασχολείται με τη συγγραφή, αφού μόλις πρόσφατα βρήκε το θάρρος να το επιχειρήσει. Μέχρι σήμερα έχει συμμετάσχει με ένα διήγημα του στο βιβλίο Παλιό ΠΑΣΟΚ Το ορθόδοξο και με ένα ακόμα διήγημα του στην συλλογή που κυκλοφορεί στα αγγλικά και στα ελληνικά με τίτλο Coronavirus an ancient or alien virus?. Επίσης έχει συμμετάσχει με τρεις ιστορίες στην συλλογή Θρύλοι του Σύμπαντος ΙΧ και με ένα διήγημα στο Λογοτεχνικό Ημερολόγιο 2021. Το 2019 κυκλοφόρησε το πρώτο του βιβλίο Η αδελφότητα του Κθούλου. Την επόμενη χρονιά κυκλοφόρησε το δεύτερο βιβλίο του Η εσχάτη πανδημία των τελευταίων ημερών του κόσμου. Το 2022 κυκλοφόρησε το τρίτο του βιβλίο Ο λέων του Πειραιά. Παράλληλα έχει συμμετάσχει σε διάφορες συλλογές ιστοριών που κυκλοφορούν σε free e-books από την ομάδα Tales of the Mind και τη Λέσχη Φανταστικής Λογοτεχνίας Καρδίτσας.
Ο κ. Μπουζούκας μιλά στην Πηγή Παιδείας και στην Μάουρα Ρομπέσκου για την συγγραφική του πορεία και τον εαυτό του.
1.Περιγράψτε μας τον εαυτό σας με λίγα λόγια.
Είμαι χαμηλών τόνων και ήρεμος άνθρωπος με λίγες σταγόνες χιούμορ και μπόλικη φαντασία.
2. «Ο Λέων του Πειραιά»μία νουβέλα βιολογικού τρόμου από τις εκδόσεις Συμπαντικές Διαδρομές είναι το τρίτο ατομικό σας βιβλίο. Αφορμή για την συγγραφή του ήταν η πρόσφατη πανδημία;
Το τρίτο μου βιβλίο ήταν μια ιδέα που είχα κατά την πρόσφατη πανδημία. Σαν ιδέα την είχα από το πρώτο lockdown αλλά κατάφερα να την έχω έτοιμη τέλη του 2021. Βέβαια όταν το έγραφα δεν περίμενα ότι η Ουκρανία θα δέχονταν μια επίθεση από την Ρωσία, κάτι που αναφέρω σε κάποιο σημείο του βιβλίου.
3. Ποιος είναι ο Λέων του Πειραιά;
Ο Λέων του Πειραιά είναι ένα άγαλμα που κοσμούσε το λιμάνι. Εξαιτίας του ο λιμένας ονομάζονταν Πόρτο Λεόνε στο παρελθόν. Κλάπηκε από τον Φραντσέσκο Μοροζίνι για να κοσμήσει την πόλη της Βενετίας. Σήμερα κοσμεί την είσοδο του Ναυστάθμου της Βενετίας. Στον Πειραιά υπάρχει σήμερα το αντίγραφο του. Έχουν γίνει προσπάθειες για τον επαναπατρισμό του αλλά χωρίς αποτέλεσμα. Για τους Αθηναίους του μεσαίωνα ήταν ένα στοιχειό που τους προστάτευε από τα κακά που έρχονταν από την θάλασσα. Περισσότερα όμως θα βρείτε στο βιβλίο μου.
4. Πώς βιώσατε εσείς την πανδημία;
Όπως όλος ο κόσμος. Κλεισμένος σπίτι και περιμένοντας την επιστήμη να κάνει αυτό που έπρεπε να κάνει. Έγραφα, διάβαζα άντε και λίγο τηλεόραση. Είχα χρόνο για μένα αρκετό.
5. Ποιος είναι ο μεγαλύτερος φόβος σας;
Η απώλεια της υγείας.
6. Ποια είναι το μεγαλύτερο όνειρο σας;
Μεγάλο όνειρο μου είναι να δω κάποια ιστορία μου στην μικρή ή στην μεγάλη οθόνη.
7. Πότε ήρθε η συγγραφή στην ζωή σας και πώς;
Μου άρεσαν από παιδί οι ιστορίες που διάβαζα από τον Ιούλιο Βερν και ήθελα και εγώ να γράψω δικές μου και ο κόσμος να τις διαβάσει. Εκεί που μου μπήκε το μικρόβιο ήταν σε ένα μάθημα της έκθεσης που έκανα και έπρεπε να κάνω μια άσκηση. Με την έκθεση δεν τα πήγαινα καλά αφού πάντα ήμουν εκτός θέματος. Η άσκηση ήταν ένα γράμμα. Θυμάμαι έγραψα ένα περίεργο γράμμα που η καθηγήτρια με ρώτησε από πιο βιβλίο το είδα και το αντέγραψα. Δεν πίστευε ότι ήταν κάτι δικό μου. Τότε μου μπήκε το μικρόβιο αλλά δεν το προσπάθησα καθόλου. Όλο το ανέβαλα μέχρι που σαν φοιτητής ξεκίνησα να γράφω μια ιστορία επιστημονικής φαντασίας που ποτέ δεν τελείωσα. Μέχρι το 2013 όπου το πήρα απόφαση να γράψω κάτι. Όταν το τελείωσα μετά από τρία χρόνια ήμουν έτοιμος να το διαγράψω. Δεν μου άρεσε και δεν το πίστευα. Αλλά δεν το έκανα. Απλά το άφησα. Μέχρι που το 2017 πήρα για πλάκα μέρος σε έναν διαγωνισμό. Όταν η ιστορία μου μπήκε στην συλλογή τρελάθηκα από την χαρά μου. Έτσι πήρα θάρρος ξέθαψα το πρώτο μου βιβλίο το οποίο πήρε το τρίτο βραβείο στην κατηγορία τρόμου στο Fantasy Festival το 2020.
8. Ποιες οι δυσκολίες που αντιμετωπίσατε στον χώρο;
Πολλές ήταν οι δυσκολίες. Η πρώτη και βασική ήταν ότι δεν ήμουν ακόμα έτοιμος για τέτοιο βήμα αφού δεν είχα γράψει αρκετά ώστε να έχω μια μικρή πείρα. Η δεύτερη είναι ότι υπάρχουν πια πάρα πολλοί καλοί συγγραφείς και ένα μικρό αναγνωστικό κοινό. Η τρίτη δυσκολία είναι ότι όταν ξεκινάς το έργο σου είναι άγνωστο και θέλει αρκετό τρέξιμο για να το μάθει ο κόσμος ότι υπάρχει.
9. Αν γράφατε την αυτοβιογραφία σας ποιο θα ήταν το κεντρικό θέμα, ποιο το τραύμα και ποιο το μήνυμα;
Αν έγραφα την αυτοβιογραφία μου, το κεντρικό θέμα θα ήταν ότι ακόμα και όταν δεν ακολουθάς αυτό που θέλεις, θα βρεις τρόπο να ασχοληθείς με αυτό κάποια στιγμή έστω και αν δεν είναι καθόλου η πρώτη σου ασχολία ή επιλογή. Το τραύμα θα ήταν ότι πιέζεσαι να κάνεις αυτό που άλλοι θέλουν. Το μήνυμα θα ήταν ότι το όνειρο για αυτό που θέλεις να κάνεις δεν σβήνει ποτέ.
10. Ποια τα συγγραφικά σας σχέδια για το μέλλον;
Τελειώνω το τέταρτο βιβλίο και έχω και ένα ακόμα στα σκαριά. Και τα δυο είναι τρόμου. Επίσης να τελειώσω την έρευνα μου επάνω σε ένα λαογραφικό βιβλίο που θέλω να γράψω. Ευχαριστώ πολύ για την ενδιαφέρουσα συνομιλία.
Η χαρά ήταν δική μου! Σας ευχαριστώ για τις ενδιαφέρουσες ερωτήσεις σας!
Η επιχειρηματίας και συγγραφέας του βιβλίου «Annie: Ένα αληθινό παραμύθι για την επιχειρηματικότητα», Άννα Λαζοπούλου δίνει συνέντευξη στην Πηγή Παιδείας και στην Ευαγγελία Τζιάκα και μιλά για το βιβλίο της αλλά και για όσα έμαθε από το εμπόριο και την ενασχόληση του με αυτό, από τότε που ήταν μικρή!
«Το βιβλίο σας Annie: Ένα αληθινό παραμύθι για την επιχειρηματικότητα»πραγματεύεται τις ιστορίες επιχειρηματικότητας όπως τις βίωσε η Annie. Βρίσκετε να υπάρχουν διαφορές μεταξύ των σημερινών κοριτσιών και των κοριτσιών εκείνης της εποχής; Διαφέρει ο τρόπος που μεγαλώνουν; Kαι αν ναι πού οφείλετε κατά την γνώμη σας, αυτό;
Ουσιαστικά είναι διαφορετικοί οι γονείς, οπότε είναι λογικό τα κορίτσια πλέον να μεγαλώνουν αλλιώς όπως και τα αγόρια. Υπάρχει πολλή πληροφορία που κανείς δεν ξέρει εάν είναι αληθινή. Οι κανόνες μπαίνουν από άλλους και όχι μόνο από την οικογένεια και αν και μοιάζει να υπάρχει επικοινωνία, στην πραγματικότητα ζούμε μια Βαβέλ.
Ποια είναι τα πιο σπουδαία μαθήματα που λάβατε από την επαφή σας με το εμπόριο σε τόσο μικρή ηλικία; Τα έχετε μεταλαμπαδεύσει αυτά στα παιδιά σας;
Ο σεβασμός στο έργο του καθενός, είναι από τα πιο σημαντικά μαθήματα που μου έδωσαν οι γονείς μου. Πολλές φορές χωρίς να το λένε απλά ζώντας το ανάλογα. Έπειτα, μου μάθανε συγκεκριμένες κινήσεις αριθμητικές που θα έπρεπε να εφαρμόζω όπως το να μετράω πάντα τα συν και τα πλην και να πράττω ανάλογα, να κατανοήσω πως δεν κερδίζεις χωρίς να βάλεις λεφτά ή δουλειά. Ακόμα μου έμαθαν να μην ζηλεύω κανενός την επιτυχία, να υπομένω και να επιμένω και να προσαρμόζομαι στις συνθήκες. Αλλά το πιο βασικό απ’ όλα ήταν να είμαι αισιόδοξη και να πιστεύω στο σχέδιο μου. Φαίνονται στο βιβλίο άλλωστε όλα αυτά.
Κατά την γνώμη σας, το εμπόριο διδάσκεται; Θα μπορούσε να υπάρχει μάθημα στο δημοτικό ή και στις άλλες βαθμίδες της εκπαίδευσης που να διδάσκει κανόνες εμπορίου ή/και επιχειρηματικότητας;
Φυσικά και διδάσκεται, όχι η εμπειρία αλλά οι κανόνες του. Δεν επιτρέπεται να μην υπάρχει τέτοιο μάθημα όχι μόνο στα παιδιά αλλά και σε όποιον πάει να ξεκινήσει μια δουλειά. Δεν γίνεται δηλαδή να μην ξέρεις πως θα φορολογηθείς, να μην ξέρεις τι είναι μεικτό κέρδος και τι καθαρό ή ότι πρέπει να πληρώσεις μισθούς, δώρα, επιδόματα και ασφαλιστικές εισφορές. Να μην έχεις καταλάβει πως αν δανειστείς θα πρέπει να πληρώσεις τόκο. Να μην γνωρίζεις τι είναι τόκος, τι επιτόκιο και πόσα άλλα απλά, αλλά τόσο σημαντικά.
Το αξιακό σύστημα μέσα στο οποίο μεγαλώνουμε παίζει ρόλο στην διαμόρφωση της επαγγελματικής μας συνείδησης; Και αν ναι πώς;
Φυσικά και παίζει ρόλο, όπως είπαμε και παραπάνω. Είναι το πιο σημαντικό. Δυστυχώς σήμερα ζούμε με περίεργες αξίες, μετράει ας πούμε πολύ η εικόνα και όχι η ουσία. Βλέπουμε να γκρεμίζονται εικόνες αλλά δεν δίνουμε σημασία, γιατί μια άλλη πιο φανταχτερή φαίνεται στον δρόμο μας. Η ζωή έχει αξίες ηθικές και το εμπόριο το ίδιο. Αυτό πρέπει να πούμε στον κόσμο και ειδικά στην νέα γενιά. Δεν γίνεται να μην μετράει ο λόγος.
Στην εποχή μας υπάρχουν διάφορα σχολικά πρότζεκτ που ωθούν τα παιδιά στην ίδρυση εικονικών επιχειρήσεων. Τα έχετε υπόψιν σας αυτά τα πρότζεκτ; Ποια είναι η γνώμη σας;, Χρειαζόμαστε νέους ηλικιακά επιχειρηματίες; Μπορεί ένας νέος να φτιάξει και να στηρίξει την δική του επιχείρηση; Είναι έτοιμοι και ετοιμοπόλεμοι οι νέοι σήμερα για να φτιάξουν την δική τους επιχείρηση;
Έχω υπόψιν διάφορα πού συμβαίνουν χωρίς απαραίτητα να συμφωνώ με τα πάντα και σίγουρα χωρίς να τα ξέρω και όλα. Όσον αφορά την ηλικία δεν νομίζω να παίζει ρόλο απόλυτα στην δημιουργία μιας επιχείρησης. Η δική μου άποψη για το επιχειρείν είναι η διατήρηση του και όχι το ξεκίνημα. Όλοι μπορούμε να ξεκινήσουμε. Δεν είναι όλοι οι νέοι ίδιοι όπως και όλοι οι μεγάλοι δεν είναι ίδιοι. Προσωπικά δεν είμαι ικανή να κρίνω κανέναν. Ας προσπαθήσουν, ας ακούσουν, ας σχεδιάσουν και ας πράξουν. Στην διάρκεια θα φανεί αν είχαν τα φόντα. Εγώ, μαζί τους!
Κλείνοντας, θα θέλαμε να μοιραστείτε μαζί μας το δικό σας απόσταγμα ζωής από την πολυετή εμπειρία και επαφή σας με τον κόσμο του εμπορίου;
Γλυκόπικρες οι γεύσεις, αν δεν έβαζα λίγη κανέλα και ζάχαρη δεν θα μπορούσα να αντέξω. Η επιτυχία πολλές φορές διαδέχεται την αποτυχία και το ανάποδο. Οι άνθρωποι σε απογοητεύουν, αλλά γίνεσαι πιο δυνατός. Χάνεις και τελικά έχεις κερδίσει. Υπάρχει ένα ωραιότατο σχέδιο που δεν πρέπει να χαθεί και αυτό είναι η ίδια η ζωή.
Το βιβλίο «Annie: Ένα αληθινό παραμύθι για την επιχειρηματικότητα» είναι διαθέσιμο για αγορά στο www.anniethebook.com σε paperback, epub και hardcover!
Σήμερα στην Πηγή Παιδείας θα γνωρίσουμε την συγγραφέα Ιωάννα Κανελλοπούλου καθώς και το δυνατό κοινωνικό μυθιστόρημά της: «Οι χήρες του άντρα της» που κυκλοφορεί από τις εκδόσεις Υδροπλάνο.
Θα μοιραστείτε μαζί μας κάποιες πληροφορίες για εσάς ώστε να σας γνωρίσει το αναγνωστικό κοινό;
Είμαι αρθρογράφος και συγγραφέας, παράλληλα ασχολούμαι με επιμέλειες κειμένων και γραφή σεναρίου. Είμαι σύζυγος και μητέρα και κατάγομαι απ’ τον Πύργο της Ηλείας.
Τι αγαπάτε, τι φοβάστε και τι έχετε χάσει;
Αγαπώ την ειλικρίνεια και τον σεβασμό, τα θεωρώ θεμέλια για τις οποίες ανθρώπινες σχέσεις. Δε φοβάμαι τίποτα, γιατί θεωρώ πως για όλα υπάρχει λύση και δεν έχω χάσει ποτέ κάτι που δεν έχει αναπληρωθεί.
Ποια είναι η αγαπημένη συνήθεια σας για να χαλαρώνετε, υπάρχει μήπως κάποιο χόμπι;
Το διάβασμα, η ζωγραφική και η μουσική, είναι τα χόμπι μου. Με χαλαρώνει η ησυχία και η βροχή.
Είστε αισιόδοξος ή απαισιόδοξος άνθρωπος; Βλέπετε το ποτήρι μισογεμάτο ή μισοάδειο;
Χμμμ… Μου αρέσει να βλέπω τη ζωή με ρεαλισμό. Αν το ποτήρι είναι μισό, είτε πάνω, είτε κάτω και πάλι μισό θα φαίνεται. Το θέμα είναι πως μπορεί να γίνει στη πορεία.
Ας περάσουμε τώρα στο έργο σας, «Οι χήρες του άντρα της», τι θα διαβάσουμε; Τι θα θέλατε να μοιραστείτε για τους ήρωές σας με το αναγνωστικό κοινό, έχετε κοινά;
Θα διαβάσετε ένα βιβλίο με απλή και κατανοητή γραφή, που δε θα κουράσει. Μια ιστορία που είναι εμπνευσμένη από αληθινά γεγονότα εκείνης της εποχής. Κοινωνικό μυθιστόρημα που σίγουρα θα προβληματίσει τον αναγνώστη και θα τον παρασύρει σε ανάμεικτα συναισθήματα.
Ποια στοιχεία συνθέτουν ένα καλό κοινωνικό έργο; Δυσκολευτήκατε κάπου; Χρειάστηκε έρευνα κάπου για να γράψετε κάτι πιο ρεαλιστικά;
Θεωρώ πως οτιδήποτε γράφεται πλέον στις μέρες μας, επειδή ο αναγνώστης έχει κουραστεί με τις επαναλήψεις, τα «γλυκανάλατα» και τα βιβλία που για να τα διαβάσει θέλει από δίπλα του λεξικό, ένα βιβλίο για να πάρει θετικά σχόλια πρέπει να είναι προσιτό σε γραφή και ανάγνωση και να έχει να πει κάτι που θα μείνει και θα προβληματίσει. Προσωπικά όχι, δεν δυσκολεύτηκα γιατί πολύ απλά δεν επιχείρησα να εντυπωσιάσω, αλλά να γράψω ρεαλιστικά , ως ένα σημείο επιτρεπτό βέβαια για το είδος του έργου μου.
Τα κοινωνικά λογοτεχνικά έργα ανήκουν στα πιο εμπορικά λογοτεχνικά είδη, έτσι εκδίδoνται πληθώρα έργων κάθε χρόνο. Γιατί να προτιμήσει το δικό σας έργο το αναγνωστικό κοινό; Tι το καθιστά ξεχωριστό;
Αυτό θα το κρίνει ο αναγνώστης. Φυσικά και στηρίζω το έργο μου και θα μπορούσα να το παινέψω, αλλά προτιμώ να δείξει ο χρόνος την οποία αξία του.
Έχοντας αποκομίσει αυτή την πρώτη σας εκδοτική εμπειρία, πώς βλέπετε τα πράγματα όσον αφορά το βιβλίο στη χώρα μας;
Δεν είμαι στο εξωτερικό για να ξέρω, αλλά από μια μικρή γεύση που παίρνω σίγουρα η χώρα μας έχει πολύ δρόμο ακόμη μπροστά της για να φτάσει σε σημείο να πει «Τα βιβλία παίρνουν ότι τους αξίζει» και κατά συνέπεια και οι συγγραφείς τους. Απ’ την εμπειρία μου ως ώρας είμαι αρκετά ικανοποιημένη.
Αυτή η συνέντευξη μας γίνεται στον απόηχο συγκλονιστικών δικαστικών γεγονότων στη χώρα μας, σαν αυτά στο έργο σας. Πιστεύετε η κοινωνία αγριεύει ή απλώς δημιουργείται αυτή η αίσθηση από τα μέσα κοινωνικής δικτύωσης και τα παραδοσιακά;
Έχει αγριέψει εδώ και χρόνια απλά δεν άνοιγαν τα στόματα. Σίγουρα στα ΜΚΔ και τα ΜΜΕ παίζουν τον ρόλο τους. Το θέμα όμως δεν είναι αυτό, το θέμα είναι πως αντιμετωπίζει η κοινωνία το σύνολο του προβλήματος. Βλέπει και δρα, ή απλά βλέπει και κοιμάται ήσυχη;
Τέλος θα θέλαμε να σας ρωτήσουμε ποια είναι τα μελλοντικά συγγραφικά σας σχέδια; Θα δούμε σύντομα νέο έργο σας;
Έχει ήδη ετοιμαστεί και προωθηθεί από εμένα το επόμενο πόνημά μου. Το «σύντομα», είναι μια λέξη ακαθόριστη που δεν χρησιμοποιώ. «Όταν έρθει η ώρα του», θα έλεγα καλύτερα. Για την ώρα απολαμβάνω το ταξίδι που κάνουν «Οι χήρες», ετοιμάζω νέες δραστηριότητες γύρω απ’ τον χώρο του βιβλίου και συνεχίζω να γράφω!!!
Βιογραφικό
Η Ιωάννα Κανελλοπούλου γεννήθηκε το 1984 στον Πύργο Ηλείας και μεγάλωσε στην Αλφειούσα. Τελείωσε το Λύκειο και αμέσως έπιασε δουλειά σε τοπικά ΜΜΕ (τηλεόραση, ραδιόφωνα & εφημερίδες), ενώ παράλληλα παρακολουθούσε σεμινάρια που αφορούσαν το αντικείμενο στο οποίο εργαζόταν. Στη συνέχεια εργάστηκε σε μεγάλες πολυεθνικές, στον τομέα του Marketing/Managment/ Promotion ως υπεύθυνη και προϊσταμένη τμημάτων, για περισσότερο από δέκα χρόνια. Εργάστηκε επίσης και στον τουριστικό τομέα. Σήμερα είναι σύζυγος και μητέρα και ασχολείται με τη συγγραφή βιβλίων, ενώ παράλληλα έχει επιστρέψει στον χώρο της δημοσιογραφίας. Αρθρογραφεί σε διάφορα site με αντικείμενο τον χώρο του Πολιτισμού και των Τεχνών.
Χρησιμοποιούμε cookies για να διασφαλίσουμε ότι σας παρέχουμε την καλύτερη εμπειρία στην ιστοσελίδα μας. Συνεχίζοντας την περιήγηση στον ιστότοπο, αποδέχεστε τη χρήση cookies.
